Karardı benim için gökyüzü, ağarmaz bir daha gün.
Yarım kaldı yüzümdeki tebessüm.
Hayallerim, umutlarım, yaşama hevesim kayboldular hepsi karanlıkta.
Kapanırken tüm kapılar yüzüme
İdama mahkûm edildim yüreğinde.
Boğazım düğümlenirken sicimde
Gözlerim seni arıyor çaresiz bir bekleyişle.
Yeniden kalkamam düştüğüm yerden
Başlayamam sıfırdan hayata.
Mecalim yok artık yaşamaya...
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.