Ben kederden, açlıktan ve uykusuzluktan ölecegim! Ölecegim ama bir daha seni görmeden canım çıkmaz. Ah, bir daha seni görsem!
Bes dakika olsun beraber dursak, sonra ayrildigımız gibi ölsem. Ah, dünya hiç gözümde degil. Dünyada her şeyden nefret ediyorum,hiçbir şeye acımıyorum. Yalnız sana ...
Tavanda asılı duran turna kuşu sürüsüne baktı. Sadako onları seyrederken,
kuşlar, sonbaharın hafif rüzgârıyla hışırdayarak sallandılar. Sanki canlıydılar
da açık pencereden uçup gideceklerdi. Ne kadar güzel ve özgürdüler! Sadako
içini çekti ve gözlerini kapattı.
Bir daha da hiç uyanmadı.