Bazen hikayenin içine dalınca edebi kaygı, kurgu, yazım dili biraz geri planda kalabiliyor. Bu kitapta da Hasan’a çok üzülmüştüm. Aynı şekilde yazarın diğer kitabı Bin Muhteşem Güneş’i okurkende aynı hislerle anlattığı hikayeden çok etkilenerek okumuştum. Bazende sadece hikayesi için okuruz bazı şeyleri bu kitabında öyle bir tınısı var. Filmide yine aynı hüznü, dramı veriyor ama her kitaptan uyarlanan filmler gibi bazı olmamışlıkları var. Ama yinede herşeye rağmen yaşadığımız, sahip olduğumuz “özgürlükleri” anlayabilmemiz ve idrak edebilmemiz için okumak ve ya izlemek gerekir diye düşünüyorum.