Ne çok sevdik seni. Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüydü. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde.Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Bir zamanlar bu dünyada bir Rembrandt , bir Beethoven, bir Dante ya da bir Napolyon’un yaşamış olduğu konusunda en ufak bir bilgisi olmayan birinin, kendini kolaylıkla büyük bir insan sanmasından daha doğal ne olabilir?
Geleceğe ya da geçmişe, düşüncenin özgür olduğu insanların birbirinden farklı oldukları ve yapayalnız yaşamadıkları bir zamana ; gerçeğin var olduğu ve yapılanın yok edilmeyeceği bir zamana:
Tekdüzen çağından, yalnızlık çağından, Büyük Birader çağından; selamlar!