"Beni öldürmek istiyorsun," demişti Roshar. "Utanç verici bir şekilde. Bir prensin sonu savaşta gelir. Üzerine düşen bir ağacın altında ezilmez. O şeyleri yanlış bağladığına bahse girerim."
Arin'in ağzının kenarına bir gülücük konmuştu. Hava, talaş yüzünden tozdumandı. "Bunca şeyden sonra," demişti Arin, Kestrel'e, "bir ağaçtan zarar görmene izin vermem."
"Benim," demişti Roshar imalı bir sesle, "Beni kastediyorsun."