Büşra
@eeyzii
Kafesin biri, bir kuş aramaya çıktı.
Ig: @readwithbusraa
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap 16 öyküden oluşuyor. Yazar, önsözünde bile hikâyelerinin kötülüğünden bahsetmiş. Ben zaten hiçbir zaman 
Sabahattin Ali ‘bin kalemine çok ısınabilen biri olmadım, maalesef bu kitap da fikrimi değiştirmedi. Açıkçası okurken sıkıldım ve beğendiğim öykü sayısı üçü geçmedi.
Sabahattin Ali ile ilk kez tanışacak birine bu kitabı kesinlikle öncelikli olarak önermem; çünkü hayal kırıklığına uğratabilir. Hatta sanırım ilk defa bir kitap hakkında bu kadar olumsuz konuşuyorum. Sayfa sayısı az olmasına rağmen kitabı bir haftada ancak bitirebildim.
İyi okumalar dilerim :)
Sabahattin Ali ‘bin kalemine çok ısınabilen biri olmadım, maalesef bu kitap da fikrimi değiştirmedi. Açıkçası okurken sıkıldım ve beğendiğim öykü sayısı üçü geçmedi.
Sabahattin Ali ile ilk kez tanışacak birine bu kitabı kesinlikle öncelikli olarak önermem; çünkü hayal kırıklığına uğratabilir. Hatta sanırım ilk defa bir kitap hakkında bu kadar olumsuz konuşuyorum. Sayfa sayısı az olmasına rağmen kitabı bir haftada ancak bitirebildim.
İyi okumalar dilerim :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Fyodor Dostoyevski ’nin 
Beyaz Geceler kitabı, beş öyküden oluşan kısa ama yoğun bir eser. Ancak benim okuma deneyimim bu yoğunluktan çok, sıkıcılık ve aşırı romantizm hissi üzerine kuruldu. Buradaki romantizmden kastım aslında gerçekçi bulmamam; karakterlerin duygularını ve olayların gidişatını inandırıcı hissetmedim.
İlk öykü olan “Beyaz Geceler”, sevilmeye muhtaç, hayalperest bir gencin aşka dair kısa ama etkili bir anısını anlatıyor. Kitapta en akıcı bulduğum öykü buydu. Buna rağmen, duygusal yoğunluğun abartılı olduğunu düşündüm.
İkinci öykü olan “Başkasının Karısı” ise daha farklı bir kurguya sahip. Adam, karısının kendisini aldattığını düşünerek pusu kurar ve şüphelendiği kişiyi takip eder. Ancak yanlış bir eve girerek yatağın altına saklanmak zorunda kalır ve burada aslında başka biriyle karşılaşır. Hikâye de bu absürt durum üzerinden ilerler.
Kalan üç öyküyü detaylandırmak istemiyorum; okuma deneyimini diğer okuyuculara bırakmak daha doğru olur. Fakat şunu söyleyebilirim: Bu üç öykü de ilgimi çekmedi ve okuma sürecim keyifli değildi.
Genel anlamda kitap beni cezbetmedi. Fyodor Dostoyevski ’ye ilk kez başlayacaklar için bu eser doğru bir seçim olmayabilir. Çünkü sanılanın aksine Dostoyevski’nin hacimli romanları –örneğin 
Suç ve Ceza ya da 
Karamazov Kardeşler – okuması göz korkutucu görünse de aslında bu kısa öyküden daha sürükleyici olabilir. Benim için Beyaz Geceler ’i bitirmek, sırf bitirmiş olmak için okuma çabasına dönüştü.
Sonuç olarak: Kitap kısa, ama aynı oranda yorucu geldi. Dostoyevski’yle tanışmak isteyenler için uygun bir başlangıç eseri değil, benim fikrim böyle en azından :)
Waris Dirie’nin Çöl Çiçeği adlı kitabı, hayata dezavantajlı bir başlangıç yapan bir kadının yaşam öyküsünü anlatırken, aynı zamanda kaderin mucizevi dokunuşlarını da gözler önüne seriyor. Karakterin hayatı talihsiz olaylarla başlıyor; çocukluk travmaları, kültürel baskılar ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği onun dünyasını karartan unsurlar oluyor. Ancak bu karanlık tablonun içinde zaman zaman mucizevi fırsatlar, tesadüfler ya da doğru zamanda karşısına çıkan insanlar sayesinde hayatının yönü değişiyor.
Kitap, aslında hayatta talihin iki yüzünü bir arada sunuyor. Bir yandan kaderin acımasızlığına maruz kalırken, diğer yandan da umulmadık anda açılan kapılarla umut yeşeriyor. Bu çelişki, okuyucuya hem “ne kadar şanssız” hem de “ne kadar şanslı” duygusunu aynı anda yaşatıyor.
Benim için Çöl Çiçeği, yalnızca bir bireyin mücadelesi değil; aynı zamanda coğrafyanın, kültürün ve aile yapısının insan üzerindeki belirleyici etkilerini de hatırlattı. Kendi hayatıma baktığımda da benzer duygular uyandırdı: İçinde doğduğum coğrafya, büyüdüğüm aile ya da kültürel bağlam kimi zaman yük, kimi zaman ise bana güç veren bir unsur gibi geliyor. Kitap bu açıdan kişisel bir aynaya dönüşüyor; şans ve şanssızlığın aslında birbirinden ayrılmaz şekilde iç içe geçtiğini fark ettiriyor.
Sonuç olarak Çöl Çiçeği, hem acının hem de umudun hikâyesi. Dirie’nin hayatı, insanın karşılaştığı talihsizlikler karşısında direnme gücünü ve mucizelere kapı aralama ihtimalini hatırlatıyor. Okuyucuya da kendi hayatındaki şans ve şanssızlıkları sorgulatıyor.
