Yazarokur
@ege_ce
Suyunu arayan saka~
Öğretmen
109 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın kaybetmekten korktuğu ve elinde tutmaya uğraştığı nimetler, Allah'ın tasarrufu altındadır. Onları korumak ve sürdürülebilirliğini sağlamak Allah'a ait bir iştir. Kendisine ait olmayan ve muhafazası garanti altına alınmış bir mülkiyetin eksikliklerini kendi vehmince durmadan gidermeye uğraşması insanın ruhunu felç eden bir iştir. Göremediği bir mikrobun verdiği zararla bile her an mezarı boylayabilen insanın, vaziyetine ait sorumluluğu üzerine alması kendisine yapabileceği en büyük işkencelerdendir.
Yazarokur
Varlığının ve mazhar olduğu nimetlerin Allah'a ait olduklarını idrak ettiğinde; varlığına ve sahip olduklarına dair endişelerinden uzaklaşacaktır insan çünkü bir başkasına ait olmanın bilinciyle ona nimetleri bugüne kadar kim verdiyse yerine yenilerini verecek olanın da O olduğunu bilecektir. Şimdiye kadar onları kim muhafaza ettiyse bundan sonra da O muhafaza edecektir... İşini O'na ısmarlayıp halini O'na arz eder, O'na tevekkül ederse ilahi bağlamda cereyan eden muhkem işlere karışarak yaşadığı huzursuzluklardan kurtulmuş olacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anne çocuk bağında erken kopma ve kesintiler bizlere henüz gebe kalınmadan çok önce başlayabilmektedir. Etkileri ise bilinçaltımızda kalmakta ve reddedilme veya terk edilme duygularını anımsatan olaylarla tetiklenebilen somatik bellek olarak bedenimizde yaşayabilmektedir.
Yazarokur
Bu meydana geldiğinde kendimizi kendimizle tamamen uyumsuz hissedebiliriz. Düşüncelerimiz çok baskın, bunaltıcı hale gelebilir ve bedenimize akan duygular sebebiyle kendimizi bunalmış hatta korkmuş hissedebiliriz. Travma çok önce gerçekleştiği için genellikle bizim bilinçli farkındalığımızın ötesinde bir yerde saklı kalmış haldedir. Bir sorun olduğunu biliriz ancak ne olduğu ile ilgili kısmını anımsayamaz ,tanımlayamayız. Bunun yerine kendimizde sorun olduğunu zannederiz; içimizde bir şeyin bozuk veya eksik olduğu kanısına varırız. Korku ve endişe duyduğumuzda kendimizi güvende hissetmek için sıklıkla çevremizi kontrol etmeye çalışırız. Bu küçükken yok denecek kadar az miktarda kontrolümüzün olması ve hissettiğimiz yoğun duygular için güvenli bir yer yok gibi görünmesinden kaynaklanır. Bu modeli bilinçli bir biçimde değiştirmediğimiz sürece bağlanma sorunları nesiller boyu birbirine aktarılarak devam edecektir.
Günümüzde gerçeklikle ilişkimiz ekran ontolojisi üzerinden tanımlanıyor: Hakikat giderek ekrandaki imgelerden,mesajlardan,logolardan, avatarlardan, emojilerden,profil fotoğraflarından ibaret hale geliyor. Bir çınar ağacına baktığımızda varlığın tezahürlerinden birini değil; resmedilecek, kopyalanacak, renkleriyle oynanacak, ekran uygulamasına konacak, paylaşılacak bir 'nesne'yi görüyoruz. Huzurda bulunmanın, bakmanın, müşahede ve tanıklık etmenin yerine imajı ve emojiyi koyarak baktığımızı ve gördüğümüzü zannediyoruz.
Yazarokur
Harflerle ve seslerle konuşanlar dünyasında bundan fazlasını ifade etmek imkansızdır...