Gece okurken kahkaha attım
"Eh, Majesteleri," dedi, o alaycı ton sesine geri dönmüştü. "Görünüşe göre sizi yakalamışlar."
"Seni de," diye cevap verdim, gülümsememe engel olamadan.
«Üç ay tımarhaneye kapatıldı. Lois'e kriz geçirirken şeytana dönüştüğünü, gökteki yıldızları söndürebildiğini söylemiş. Matrak geçmiyorum, ciddi! Bir vuruşta yedi yıldız söndürebiliyormuş. Ama polisten korkuyormuş. Polisin şeytanları yakalayıp yoketmeye yarayan aleti olduğunu söylüyormuş. MO aletiymiş adı —MO, yani OM— biliyorsunuz efendim. Hind dilinde Tanrı demek; tersinden söylenince MO oluyor.»
«Şeytanları yokediyorlarsa, polisler melek demektir, öyle değil mi? Eh, akla yakın. Polislerin melek olduğu yer de ancak tımarhane olabilir.»
Sayfa 67
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayatın tek amacı ölünceye kadar yaşamak.
Ot gibi mi? Eh, felsefen yoksa. Varlığımızı sorgulmak, yaşamı anlamlandırmak felsefenin işi. Bu yolculukta insanın yaratıcılığı heyecanlı, yaşamın gizleri sonsuz. Daha ne olsun?
“Eh, ben kendim saygının gübre gibi olduğunu düşünüyorum. Gerekli olduğu yerde kullanırsan büyüme artar. Ama ortalığa çok yayarsan etraf kokmaya başlar. “
Eh, estetik bir böcekten başka bir şey değilim ben... (Bu düşünce hoşuna gitmişti. Kin dolu bir sevinçle bu düşünceye sarılmış, onu didik didik ediyor, onunla sanki oynuyordu.) Evet, gerçekten bir böceğim ben. Önce, bir böcek olduğumu düşündüğüm için bir böceğim. İkincisi, sözde, kişisel çıkarımı düşünmediğime, ya da kişisel bir hırsımın olmadığına, yalnızca güzel, yüce bir amaç için çalıştığıma tam bir ay Büyük Varlığı tanık gösterip durduğum için bir böceğim... Ha, ha, ha!.. Üçüncü olarak da, olası bir adalet duygusunu ağırlık ölçüsüyle, metreyle, aritmetikle ölçmeyi düşündüğüm için... Böceklerin en işe yaramazını aldım, ilk adımım için bana gerekli olanı, ne biraz azını, ne de fazlasını (fazlası, kadının vasiyeti üzerine bir manastıra gidecekti sanırım... Ha, ha, ha!..) almak için öldürdüm... Son olarak da (dişlerini gıcırdatarak sürdürüyordu düşünmeyi): kendim o öldürdüğüm böcekten daha iğrenç, daha pis bir böcekken, onu öldürdükten sonra bunu kendi kendime söyleyeceğimi önceden sezinlemişken bunu gene de yaptığım için bir böceğim. Bu dehşetle boy ölçüşebilecek bir duygu var mıdır acaba dünyada?
Sayfa 331 - İletişim Yayınları
