Sabrina Jeffries'in sorunu kitaplarında ana karakterler arasında önce şehvet doğurması, sonra tutku oluşturması, kitap bitmeye yakınken de birbirlerini sanki çok daha öncesinde delicesine seviyorlarmış da aşklarını itiraf etmekte gecikmişler gibi telaşla bi son yazması sanırım.
Anlatamamış olabilirim ama okuyanlar bence ne demek istediğimi anladılar:D
Ha yazarı sevmiyor değilim bence historical romance türünde kalemi iyi olan yazarlardan biri. Öyle gereksiz entrikalar yaratıp, kadın karakterleri fiziksel ve psikolojik istismar mağduru edip, sonra da erkek karakterlere aşık etmiyor en azından (bkz. 
Brenda Joyce, 
Judith McNaught bu yazarları severler kızmasın ama öyle).
Serinin ikinci kitabını sevdim aslında ama Annabel karakterine bir türlü ısınamadım maalesef. Biraz fazla iki yüzlü göründü bana. Jarret daha şeffaftı mesela. Annabel gereksiz sır saklama yarışına girdi. O yüzden sonlara kadar bazı şeyleri netleştirmemesi sinirimi bozdu. Ee doğal olarak Jarret da birçok şeyi yanlış anlayıp, durumu öyle değerlendirdi.
İlk kitaptaki kadın karakter olan Maria'yı daha çok sevdim mesela. Çünkü baya olayların üzerine dan dan giden ve asla çekinmeyen bir karakterdi. Elbette iki kadın karakter arasında bazı durumlar ve hayat şartları eş değer değil, o yüzden Annabel'i de anlıyorum. Hayatını korkarak ve çekinerek geçirmiş. Ama en azından bir tık daha dürüst olabilirdi.
Serinin üçüncü kitabında, kardeşlerin üçüncü büyüğü olan Minerva anlatılıyor. Minerva bana biraz fazla boş, havai bir karakter gibi geliyor ama bakalım.
Her neyse yine de sevdim seriyi. Üçüncü kitaba ne zaman başlarım bilmiyorum. Okuyacak bir şey bulamazsam belki hemen devam ederim ehe:')
Yorumları okurken bile sinir krizi geçirip, serinin üçüncü kitabını atlayıp, direkt dördüncü kitaba geçenler burada mı? (-_-)/
Tamam elleri indirebiliriz, teşkürler.
Valla ilk iki kitaba göre dördüncü kitabı çok daha fazla sevdim açıkçası. Benim tüm romantizm ve smut susuzluğumu biraz da olsa geçirdi.
Kitaptan veya seriden öyle çok derinlik beklemeyin. Çerezlik, romantizmin ve aile bağlarının ağır bastığı bir seri olarak düşünün. Bu yönden de sizi tatmin edecektir bence.
Eloise ve Jasper çiftini çok sevdim.
Aralarındaki şevvetin yavaş yavaş arzuya dönüşmesini,
Arzunun da yavaş yavaş aşka dönüşmesini çok beğendim.
Yani yavaş dediysem siz çok da "yavaş" algılamayın dümdür düdük, harara hürere bi ilişki ehe ehe en sevdiğim (♡-♡)
(Uyarmak gerekir; serinin ilk iki kitabına göre daha smut ağırlıklıydı haberiniz olsun)
Yazar Jasper'ı ne kadar toksik ve geçmişi ne kadar karışık bir karakter yapmaya çalışsa da Eloise'e karşı o kadar da kötü değildi bence. Kendinden çok çabuk ödün veren ve duvarlarını yıkıp, Eloise'e kalbini açan, sevgi yönünden gelişen bir karakter oldu kısacası.
Eloise ise... benim minnoş, yufka yürekli minik çöreğim ♡
Ailenin küçük ve saf kızı olarak gözlerimizin önünde, duygusal olarak müthiş bir kişisel gelişim gösterdi.
Ne sevdiğinden, ne aşkından, ne de oteldeki kariyerinden vazgeçti.
İlk kitaptaki Winn'den sonra seride ikinci sevdiğim kadın karakter oldu kendisi.
Hem kariyer kızları, hem de aşk kızları ehe^^
Aslında onlar tam olarak "kariyer de yaparım çocuk da" kadınları, bilirsiniz Edens ailesi patır patır üremeyi seviyor :D
Neyse çok uzattım ama negatif yorumlara aldırmamanızı ve seriye devam etmenizi öneririm. Ben devam edeceğim en azından. Lyla ve Mateo kardeşler kaldı geriye, devam etmezsem meraktan çatlarım çünkü. Sevgiler saygılar efenim^^
Sevgili Selvi Atıcı,
Öncelikle önyargılarıma kurban gittiğin için senden özür dilerim. Sonrasında ise yazım diline bayıldımmmm.
Selvi Atıcı'nın kitapları karşıma sürekli çıkmasına rağmen okumayı hep erteliyordum. Kötü klişeler barındıran, ucuz romantizm kitapları diye düşünüyordum ahh bu ön yargılar... :(
Ama şimdi görüyorum ki keşke ertelemeseymişim.
Çünkü çok sevdim, çok samimiydi. Beni resmen 2010'lu yılların romantizmine götürdü.
Başta ne okuyorum falan oldu, sonra Çelik karakteriyle yok artık moduna büründüm, sonra Çiğdem karakteriyle coştuk falan derken hop kitabın yarısına gelmişim bile.
Karakterler olsun, kurgu olsun, yazarın dili olsun her şey mükemmeldi. Bir klişe ancak bu kadar güzel okuyucuya aktarılabilirdi.
ÇELİK karakterine normalde şiirler yazar, methiyeler düzerdim de neyse... kendimi zor tutuyorum zaten.
Onu bana anlat deseniz mü kem mel derdim sadece.
Öyle güzel, öyle düzgün, öyle beyefendi bir karakterdi ki kendisi. Höyt möytlü zengin, şımarık, arsız erkek karakterleri okumaktan gına gelmişken Çelik gibi nadide bir beyefendi bünyeme ilaç gibi geldi doğrusu.
Şimdi kendisine asıldığımı duysa "Hadsiz! Münasebetsiz!" derdi mesela :D
Normalde 10/10'luk bir kitap olacakken bazı yerler gereksiz uzatıldığı için ve sonu çok üstün körü bitirildiği için 8/10'de karar kıldım. Ama Çelik ve Çiğdem çifti kalbimde çoktan tüm puanları topladılar bile.
Selvi Atıcı'nın okuduğum ilk kitabıdıydı ve çok beğendiğim için başka bir kitabına geçiyorum şimdi ehe ehe ^^
Gerçi bu kitapla beklentilerimi çok yükselttiği için muhtemelen hangi kitabını okursam okuyayım beni tatmin etmeyecek ya ama olsun.
Uno Pörfekto Çıldırın. Piliz sitdavn!!!
Normalde ten poyints goğ tuğğ diyerek historical türünde kalbimde birinciliğe yerleştirecektim ancak sondan pek tatmin olmadığım için bir puan kırdım...
Ee tabi ben bir enayi olduğum için yorumlara aldanıp ilk iki kitabı atlayarak direkt serinin üçüncü kitabını okudum... Ben yaptım ama siz yapmayın. Lisa Kleypas'tan bahsediyoruz en fazla ne kadar kötü yazmış olabilir ki KAMON(!) Neden böyle bir aptallık yaptımkine ?!!? :'(
Hadi ilk kitabı atlıyorsun ama ikinci kitabı okumalıydım en azından çünkü Sebastianım orada önemli bir figür imiş :( her neyse pişmanlıklarımı bir kenara bırakırsak...
ÇOKZELDİ ♡_♡
Nasıl anlatsam nasıl övsem ve nasıl hafızamdan silip tekrar okusam bilemiyorum.
Wallflowers kızlarının şansından istiyorum. Hatta gruptan evlenenler çıksın kasıyor kardeşim kasıyor... demek istiyorum >_<
Konusu ise kısaca;
Sebastian onca borç içinde çıkmaza düşmüşken ve alacaklılar da kapıya dayanmışken şans ya işte bir gece evine aptal ve kekeme olarak bilinen Bayan Evangeline Jenner geliyor. Kendisine büyük bir miras kalacağını ve paranın bir kısmını alabileceğini söylüyor. Evie de bunun karşılığında kötü niyetli akrabalarından kurtulmak ve korunmak için Sebastian'ın kendisiyle evlenmesini talep ediyor. Elbette arsız şeytan Sebastian bu win-win evlilik teklifine hayır diyemiyor. Böylelikle ikilinin arasındaki olaylar başlıyor :)
St. Vincent... Sebastian ♡_♡
Favori beş erkek karakterlerim arasına hızlı bir geçiş yaptın seni arsız, yakışıklı, karizmatik, çapkın, şehvetli asilzade seni ehe ehe *-*
Evangeline Jenner... Evie ☆_☆
Sen nasıl tatlı ve merhametli bir karakterdin öyle. Onca yaşadıklarına rağmen nasıl akıllı, inatçı ve sevgi doluydun. Seni yerim kızım yer *-*
Sebastian ve Evie iki zıt karakterdi.
Yani nasıl anlatsam biri fırlama diğeri hanımefendi.
Biri
Kitap çok genç yaşta hamile kalıp aynı zamanda okumaya, çalışmaya çalışan, sorumsuz okuduğum en salak karakterlerden biri olan Scott'a rağmen bir bebek daha dünyaya getiren genç bir anne olan Hadley ve çocuklardan pek hoşlanmayan, dövme dükkanı olan ve annesi için geri yaşadığı kente dönen Elijah'ı anlatıyor. İlk sahnede çocukla çocuk olan Elijah Hadley'in kızı Lucy'nin elindeki tek kalan cipsi çocuğu irkilterek düşürmesini sağlayıp kendine alıyor ve kasada tekrar onlarla karşılaşıp ufak çaplı bir tartışma çıkıyor. Tabii daha sonra zamanla hatasını anlayan Elijah kendini affettirmeye çalışıyor. Kimileri Elijah için çocuk düşmanı falan demiş ama bence bu tabir çok abartı olur. Sadece çocuklardan pek hoşlanmayan ve uzak duran biri olarak yazılmıştı fikrimce. Elijah çoğunlukla mükemmel biriydi ya da aslında dövmeli ama çikolatalı süt içmeyi seven herkese soğuk ve kaba ama Hadley ve ailesine karşı sımsıcak klasik gri bir karakter.
Hadley, daha çok toy ve çocuklarıyla büyüyen bir kadın bu yüzden ona karşı okurların fazla acımasız olduğunu düşünüyorum. Hataları var mı? Evet. Beni çıldırttığı yerler oldu mu? Evet!!!!! Ama maruz kaldı manipülasyonlar ve değersizlik onu böyle biri olmaya itiyor bence. Babaları süzme salak olmasına rağmen 2. bir çocuğa hamile kalmasına çok kızdım çünkü gerçek hayatta Elijah gibi birini bulamaz ve olan çocuklara olurdu diye düşünüyorum. Ve ben Scotttan nefrettttt etmeme rağmen çocuklarını babalarıyla görüştürtmek için çaba harcamasina pek kızmadım. Gerçi bi noktada daha erken ya insan gibi davran çaba göster ya da defol demesini isterdim ama olsun...
Sınava çalıştığım bu dönemde kafamı dağıtan çerezlik bir kurguydu. Sadece bence eksik kalan yerler vardı. Başta bazı şeyler tekrar etti gibi hissettim. Oralardan kısıp sonuna 10 sayfalık gelecek
Puan vermedi
“Keşke elimde olsa da ikinizi de aynı anda sevebilseydim”
Nastenka qədər günahkar adam yoxdur bu kitabda. Oğlanın bunu sevdiyini də bilirdi, nənəsinin başına açdığı oyunlar, evə gələn ilk kirayənişə elədiyi nəvazişlər, bir də utanmadan bunların hamısını ‘saf qızam ehe’ maskasının altında gizlətməsi, qısacası Nastenka ürəyimi bulandırır.
Bunun tam əksinə olaraq baş qəhrəmanımıza da yazığım gəlir. Biraz da gəlmir. Çünki bu hekayənin həqiqətən olub-olmaması da kitabın bəzi yerlərində şübhə ilə yazılıb. Yenə də xəyal da olsa, aldadılan bir adam və hər hadisəni öz lehinə
stratejik olaraq çevirən bir qadın oxudum.
