Hakan Özer
@ehozer
Kitaplar güzeldi. Büyük laflar etmek eşsizdi. Kitaplarda yazılanları paylaşmak... yetmiyordu.
Bir sigara daha yaktı. Daldı karanlığa.
Yazyalnızı - İki Deli Derviş
Behçet Çelik
Yazyalnızı - İki Deli Derviş
Behçet Çelik1255 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
12 Aralık 2000
Vadim O Kadar Yeşildi ki'ye başladım. Bir hafta on gün (kitap bitinceye) kadar hoş günler geçireceğim demektir. Bronwen'e âşık olacağım, haşarılıklar yapacağım. Angharad'ın iri gözlerinde derin göller gibi yüzeceğim. Ceinwen'in ardından gözyaşı dökeceğim. Nar bülbüllerini boşuna arayacağım. İçinde bulunduğum bu pis koşulları unutacağım.
6 Aralık 2000
Bugün gene uykumda ağırlık bastı. Çoktandır olmuyordu. Akşamdan beri nöbetim de iğneliyor. Haşim Hoca'ya iki sayfa dolusu mektup yazdım. Derdimi anlatmaya çalıştım, başaramayacağımı bile bile. Artık bu filmi videoya çekeceğim. Tabii Haşim Hoca yardım ederse. Millet trilyonluk bütçelerle film yapıyorken benim Haşim Hoca'dan istediğim para, ne kadar komik. Şerif'le otururken senaryonun adını değiştirdik. Adı belki de Karpuz Kabuklarından Gemiler olarak kalacak. (...)
5 Aralık 2000
Lagerlöf'ün Nils Holgersson'undan "Kayıp Şehir" bölümünü bir daha okumak gereğini duydum. Kayıp Şehir Vineta, ne kadar da benim sevgili Rothenburg'uma benziyor. Surlar, surdaki kapı, taş döşeli şehir meydanı, belediye sarayı, kilise, sivri çatılı evlerin üçgen yüzleri, her şey... Parmak çocuk Nils, o şehirde küçük bir alışveriş yapamadığı için Vineta, yüzyıl daha denizin dibinde kalacak. Nils'in yüzyıl daha beklemesi gerekiyor. Birden Rothenburg için ben de aynı duyguya kapıldım. Yazar, Vineta'yı yaşayan şehir Visby'ye benzetiyordu. İnternetten Visby'yi aradım. Artık kazların sırtında dolaşan Nils gibi hissediyorum kendimi internetin başında. Visby, inanılmaz güzel.
Esra Ceyhan'la A'dan Z'ye programında bir aile. Şivelerini bizim buralara benzetince oturup seyrettim. Yanılmamışım, Afyon'un Sandıklı ilçesinde yaşıyorlarmış. Oldukça yaşlı bir ana, kaderin malum darbesini yiyip üçüncü sınıf içkili yerlerde şarkıcılık yapmak zorunda kalan otuzlarında kızı ve on yaşında bir kız torun. Hayırsız baba, sefalete düşen aile ve üçüncü sınıf içkili yerler... Bildiğimiz hikâye. "Sanatçı"lıktı, "onurlu meslek"ti, "alınteri"ydi, "özgürlük"tü, "Kim ne karışır?"dı, "Kaset bile yapmış, ne olacak canım, yakında klip de yapar"dı vs. anayı da, kızı da doldurdular. Ana hiç de inanıyormuş gibi görünmüyordu söylenenlere. Söyleşinin sonunda kız, hiç de güzel olmayan sesiyle şarkı söyledi. O şarkı söylerken zavallı yaşlı ananın bakışlarını ömrüm oldukça asla unutamayacağım. "Ben seni sarhoş avut diye mi doğurdum a kızım?" diyen zavallı bakışlar, iç çekişler. Benzer sosyo-kültürel bir katmanda yaşadığım için bu kadının geldiği yerleri tahmin edebiliyorum. Bu kadın bu programdan sonra köyüne nasıl dönecek? Bu kadın yaşadığı yerde bundan sonra, hayatı nasıl
3 Aralık 2000
On dört yaşında bir film seyretmiştim. Yazlık bir sinema, püfür püfür bir yaz gecesi, dev gibi bir perde üzerinde kusursuz bir projeksiyon ve müzikal bir film: Oliver Twist (1968). Bir sürü Oscar almış bir film. Otuz yıl geçmiş. Bu filmi TV'de, şurada burada bir daha seyretmek mümkün olmadı. Film beni etkilemişti. Bu filmi gördükten sonra kesinlikle sinemacı olmaya karar verdiğimi hatırlıyorum. İnternette Oliver'ı aradım. Filmden fotoğraflarla, filmin çocuk oyuncusu Mark Lester pat diye karşımda. Bense on dört yaşımdaki çocukluğuma dönmüşüm birden. Yazlık bir sinemanın ahşap bir iskemlesinde unuttuğum ve bir daha bulamadığım çocukluğuma... Kısacık da olsa insan nasıl mutlu olmaz?
24 Kasım 2000
(...) Hiçbir umudum, hiçbir tesellim, kendimi mutlu hissedecek hiçbir nedenim yok. Bütün filmlerim senaryolarda kalacak gibi. Böyle zamanlarımda kendimi kucağına attığım çocukluk anılarım da yüzüme kapısını kapattı.