Sır tutan rüzgar gibi
"Ağlıyor musun?Sorun değil,Eira,dilediğince ağla.Rüzgar gözyaşlarını siler ve seni nasıl kırılgan gördüğünü kimseye söylemez."
D.N Archeron
"Merhamet, sevgili Eira,merhamet senin en güçlü yönün."
"Uyanıkken görüyorsak yine de kâbus sayılır mı?" Gülmeye çalışarak başımı iki yana salladım. "Bugün bitmek bilmiyor, hepsi bu. İyiyim ben."
"İyi gözükmüyorsun ama." O da içi bir türlü rahat etmiyor gibiydi. "Konuşmak istersen, seni dinlemekten memnun olacağımı biliyorsun, değil mi Eira?"
Ona anlatabilirdim. Elbette yapabilirdim bunu. Ama derinlerde bir yerde bilmesini istemediğimi fark ettim. Gözünde şimdi olduğum kişiyi bütünüyle değiştirmeye ve bambaşka biri olmaya hazır değildim. Benim hakkımda ne düşündüğünü umursadığımı fark etmek de canımı sıktı.
Gözlerimi kaldırma ve ona bakma cesaretini gösterdim sonunda. Kısa bir süre ne o ne ben bir şey söyledik. Sessizlik endişesiz ve rahatlatıcıydı. "Biliyorum. Umarım sen de aynısının benim için de geçerli olduğunu biliyorsundur."
"Eira..."
"Değişmişsin"
"Değiştim"
Gümüş Yürek 3
