"Gerçek cemaat, insanların birbirine karşı hisleri olduğu için ortaya çıkmaz (her ne kadar elbette bunun da eksik olması mümkün olmasa da), fakat iki şey sayesinde meydana gelir: Birincisi, herkesin canlı bir merkezde, canlı ve karşılıklı ilişki içinde olması; ikincisi, aralarında canlı, karşılıklı ilişki bulunması. İkincisi, birincisinden kaynaklanır, ancak yalnızca ondan ibaret değildir. Canlı, karşılıklı ilişki duyguları da kapsar, fakat bu ilişkiler onlardan türemez. Cemaat, canlı, karşılıklı ilişkiden inşa edilir, fakat yapı ustası canlı, etkili merkezdir." (Buber, Das dialogische Prinzip, s. 47f.)