Bir kitap okuduğumuzda herşeyi bildiğimizi sanırız.
İki kitap okuduğumuzda ne kadar bildiğimizle alakalı kuşkuya düşeriz.
Üçüncü kitabı okuduğumuzda , aslında hiçbir şey bilmediğimizin farkına varmış oluruz.
İnsanoğlu garip bir yaratık..Geriye dönüp nereden nereye geldiğine pek bakmaz. Övüldükçe , alkışlandıkça kendine güveni artar ve herşeyin en iyisini sadece kendisinin bildiğini sanır. Gitme zamanını, değişiklik zammının geldiğini göremez veya kabul etmez.
Geçmişin dogmalarıyla geleceğin yollarını tıkamak bu saatten sonra biraz zor.
..
Sırf saçma bulduğumuz için yeni düşüncelere kulak tıkamaya hakkımız var mı? Altı üstü elli yıl önce de aya çıkma fikri herkese saçma gelmiyor muydu?