agatha
@electraheart
Burnt me at the stake, you thought I was a witch
Centuries ago, now you just call me a bitch.
127 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Herkes kapıyı çarpıp gitmek istedi. Bir gece uyumak ama bir sabah uyanmamak, denize atlamak ama yüzeye çıkamamak...
Herkes, hayatında bir kez olsun, çantasını toplayıp çekip gitmek istedi.
Ama kimsenin cesareti yok. Çünkü bir kez mutluluğu tadarsan, bunun geri dönüşü olmadığını bilirsin.
Bu yüzden herkes kalıyor, çünkü herkes daha fazlasını istiyor.
" Kadın bir erkeğe varmaz, kadın bir erkeğe verilmez ve bir erkek bir kızı almaz, (almak, vermek) bu tabirler kadını kıymetten düşüren, ona ahkar (en hakir) mahiyeti veren şeylerdir ve her şeyden evvel bu zihniyeti kadınlarımız kafalarından çıkarmalıdır; bilmelidirler ki iki cins birbiriyle hayatlarının birleştirirken yuvaya getirdikleri aynı kıymette şeylerdir ve koca mal sahibi değil, ortak, hayat ortağı demektir."
Kendime verdiğim krediyle yaşıyorum ben, belki yalnızca bir önyargıdır yaşıyor oluşum?...
Burada tutmuş, Elizabeth döneminde kadınların neden şiir yazmadıklarını sorgulayıp duruyorum ama onlara ne gibi bir eğitim verildiğinden, okuma yazma öğretilip öğretilmediğinden, kendilerine ait odaları olup olmadığından, içlerinde kaçının yirmi bir yaşına gelmeden önce anne olduğundan kısacası sabahın sekizinden akşamın sekizine kadar neler yaptıklarından emin bile değilim. Görebildiğim kadarıyla paraları yoktu; Profesör Trevekyan'a göre, isteseler de istemeseler de, daha çocukluktan çıkmadan önce, muhtemelen on beş ya da on altı yaşlarındayken baş göz ediliveriyorlardı. Eh, böyle bir durumda içlerinden birinin oturup Shakespeare'in oyunlarından birini yazmış olması çok tuhaf bir durum olurdu doğrusu, diye düşündüm.
