Ona kalbimi verdim, aldı, didik didik edip öldürdükten sonra gerisingeri bana fırlattı. İnsan yüreğiyle duyar, mademki benim yüreğimi parçalayıp yok etti, artık ona acımak elimde değil.
" Ölümden sonra diriliş olsun ki;
Zalimler zulmüne devam etmesin.
Haksız olan cezasını bulsun ki;
Emekler, sevdalar yarım kalmasın."
"Varlığım da yokluğum elimde değil, benim,
O zaman soruyorum kendime;
Nereden geldim, nereye gidiyorum, ben kimim?"
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM, İSTANBUL HATIRATININ TERCÜMESİ
İstanbul'a Seyahat ve Buradaki İlk İkametim...
Hayatımın yeni bir dönemi, 1797 yılında gerçekleşen ilk işe alınmam ve devlet memuru olarak maaşımın işlemesi ile değil; bilakis, İstanbul'a tayinimle devlet hizmetinde gerçek bir iş ve yazın kırsal kesimlerde etrafı kolaçan ederek, kışın cemiyet çevrelerinde büyük kısmını boşa harcadığım son iki yıldaki vakte nazaran zamanımın araştırmalarda maksadına daha uygun kullanılması ile başladı. Esasen benim hoşuma gitmeyen bu durumu sonlandırmak için son derece sabırsız, dolaylı ve dolaysız elimde olan tüm imkânları sarf etmeyi denemeseydim, bu durum daha uzun sürecekti. İstanbul'a, oradan da özlemle arzuladığım gibi İran'a yollanmam, yalnız o günkü dış işleri bakanı Baron von Thugut'a bağlı idi.
Thugut'un Şark Akademisi'nden eski arkadaşı olan Jenisch'in sözünün, ki her ikisi de ilk yatılı öğrenciler olarak vakfa kabul edilmişlerdi, bakan nezdinde bir ağırlığı yoktu. Bizzat kendisinin Thugut tarafından saray komiseri olarak Dalmaçya'ya gönderilmesi ile ve aslında çok iyi şekilde oyalanmıştı. Eğer bu iş yalnız Jenisch'e bağlı olmuş olsaydı, çoktan İran yolunda olurdum. Fakat bu sebeple o bakanla konuşmaktan çekiniyordu, ama en azından onun desteği olmadan pek kati bir şekilde kendisiyle görüşmeme müsaade edilmeyecek olan Baron von Thugut'un huzuruna kabul edilme ricamı olumsuz karşılamadı...
Elimde bir sevda dilekçesi
Ve mevsimlerden sonbahar;
Beni zamana havale ettiniz.
Önümde uzun bir kış var,
Hüznümün güncel gerekçesi.
Gökyüzünde katar olmuş turnalar.
Herkesin bir değil sevgisi;
Kimininki her eve sığar.
Sizin buzul yürekleriniz
Benimkini yaban yaptılar;
Kan damlatır peşisıra ezgisi.
