Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil. İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile.. Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
“Oldum demek, öldüm demektir” diye bir söz vardır. Oldum diyen insan, “Benim artık gidecek mesafem yok. Bu hayatta başarmak istediğim daha fazla bir şey yok. Benim kapasitem buraya kadar” demiş olur. O halde hayatta durmadan yürümek gerekir.”
İbnü’l Arabi kendi bilimine haklı olarak iki adı verebilen bir düşünürdür: marifetullah ve marifetü’n nefs. Allah’ı tanımak ve insanı tanımak. Hangisinden hareket edersek zorunlu olarak ötekine varırız.