Kulağıma çölün, aşkın, hasretin şiiri çalınıyor. Kelimelerin kimini anlıyor kimini anlamıyorum. Fakat öyle yakıcı söyleniyor ki bu nağme, aşkın dili ortak, anlamasam da fark etmez. Dilden üstte dil var çünkü.
Çok öskedim seni. Öskedim, bizim doğu dialektinde özledim demektir. Neyini, nereni, hangi halini desem ki? Sesini öskedim örneğin. Yüzünü, şeytan çocuk gülüşünü, öfkeni, yeryüzünü ve kaskatı canımı ısıtan varlığını. Şükür varsın. Oturup "nasılsın" diye açabilir insan. Sevinebilir, övünebilir, ağlayabilir insan. Ne tuzsuz şeydi şu dünya be. Geldin, buldun, şenlendirdin, insan ettin beni. Yemeyip - içmeyip, yatmayıp-uyumayıp, seni anlatmalı bu yürek.