Tozak köyüne ille de Abbas emmiye kalbimi bıraktım.
Şöyle dedi Abbas Emmi kaplumbağalara “bizi bağışlayın, hükümetimizi bağışlayın. Böyle bir hükümetimiz olduğu için bizi yeniden bağışlayın.”
Kitaptaki en sevdiğim alıntı oldu.
Öyle içten öyle içimizden kaleme alınmış bir eserdi. Keyifli okumalar dilerim
Şerife Bacı
İstiklal Yolunda Kahraman Bir Türk Kadını
İstiklal Yolunda Kahraman Bir Türk Kadını Şerife Bacı adlı romanın Şerife Bacı'nın şahsında Türk kadınının kahramanlığını destansı bir anlatımla ebedileştirmesi Türk tarihi ve edebiyatı için önemli bir adım olmuştur. Bu bağlamda Şerife Bacı'nın destansı kahramanlığının anlatıldığı bu romanın, Türk milletinin her bir ferdi tarafından okunmasının gerekliliğini vurgulamak kaçınılmazdır.
Murat BAŞESGİOĞLU
"... O sırada oda kapısının önünde ayakta bekleyen Şerife atıldı:
'Ben gelirim Muhtar Emmi, ben gelirim. Hem bizim öküzlerin huyunu benden daha iyi bilen olmaz. Sürer götürürüm. Madem bize ihtiyaç var, madem asker cephede mermi bekler, madem vatan kurtulacak, elbet gelirim. Muhtar Emmi, madem yavrular vatansız kalmayacak, madem biz camimizden, namusumuzdan emin olacağız, elbet gelirim.'"
İşte Türk kadınının fıtratını yansıtan cümleler böyle dökülmüştü Şerife'nin dudaklarından...
Her alanda değer üreten Türk kadını savaşlarda da kahramanca mücadele etmiştir. Bu mücadele sürecinde bizzat savaşlara katılmanın yanında, cephe gerisinde hastanelerde hasta bakıcı ve hemşire olarak, fabrika ve atölyelerde mermi ve cephane üreterek, cephedeki askerlere mermi taşıyarak, askerlerin dikim ve yiyecek ihtiyaçlarını karşılayarak önemli görevler ifa etmişlerdir. Türk kadınlarının düşmana karşı efsaneleştiği dönemlerden biri de Millî Mücadele dönemidir.
İstiklal Yolunda Kahraman Türk Kadını Şerife Bacı da işte bu mücadelenin genç bir kadının ruhunda uyandırdığı destansı bir kahramanlığın sonraki kuşaklara miras kalan değerli hatırasının bir romanıdır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
-Spoiler-
Yılkı Atı, sessiz bir acıyı tasvir ediyor. Bu yönüyle 
Al Midilli eserini çağrıştırsa da pek farklı bir yönden onu; insanın zaaflarını hayvanlar ile kurduğu bağ ile gözler önüne seren, bu sefer Türk edebiyatından yine bir başka novella ile bağdaştırmak mümkün: #k:9539. Demem o ki, eğer Yılkı Atı'nı sevdiyseniz, bu kitaplara da bir şans verin.
Yılkı Atı'na dönecek olursak, vaktiyle sahibi tarafından çok sevilen ve satılmaya bile yanaşılmayan at; devran dönünce terk edilir. İşte okurun vicdani sorgulaması da burada başlar. Yılkıya bırakılan at, gün geçtikçe güçten düşer. Öleceğini anlayan köylülerden biri ona acır da kapısını açar. Onu besler, ona bakar... Ancak yine komşularının dedikodularından kaçamaz.
-Hıdır Emmi'ninki de gösteriş... Sanki hayır, sevap bir ona kaldı.
-O da biliyor kısrağın gebereceğini. Gözü derisinde...
Yani kitap, bu kez de toplumun bireye yaklaşımını sorgulatır bizlere. Ancak bununla kalmaz, pişmanlığın sonuçlarını da gösterir. Bir mucize olur, iyileşiverir at. Eski sahibine müjde, bir tavuk karşılığı verilir: Dorukısrak yaşıyor.
Böylece İbrahim tayı salar. Yavrusuyla birlikte eski kısrağına kavuşacağını sanar ama onlar çoktan sırra kadem basmıştır. Durumu anlayınca bir kedere gömülür. Gecesini gündüzünü sadece atları beklemeye adar da, boşunadır. Kısrağa giderken taydan olmuştur. Hayıflanışı sadece buna değildir. Sorup soruşturdu mu, köylüler "Biz görmedik." diyecek, içlerinden kıs kıs güleceklerdir.
"Çok bir alâ olmuş. Çok bir ilâyıklı olmuş. Allah ahı yerde bırakır mı? Hem de ağızsız, dilsiz hayvanın hakkını... Eden bulur."
-Bir elime geç kısrak, bir elime geç. Sana bir dünyanın zulmunu yapmazsam... deyip durur İbrahim ama geri dönmeyecektir kısrak. Böylece hırsından kendi kendine sövüp durur.
İnsanın acizliğini, toplum ve birey arasındaki
Al Midilli eserini çağrıştırsa da pek farklı bir yönden onu; insanın zaaflarını hayvanlar ile kurduğu bağ ile gözler önüne seren, bu sefer Türk edebiyatından yine bir başka novella ile bağdaştırmak mümkün: #k:9539. Demem o ki, eğer Yılkı Atı'nı sevdiyseniz, bu kitaplara da bir şans verin.
Yılkı Atı'na dönecek olursak, vaktiyle sahibi tarafından çok sevilen ve satılmaya bile yanaşılmayan at; devran dönünce terk edilir. İşte okurun vicdani sorgulaması da burada başlar. Yılkıya bırakılan at, gün geçtikçe güçten düşer. Öleceğini anlayan köylülerden biri ona acır da kapısını açar. Onu besler, ona bakar... Ancak yine komşularının dedikodularından kaçamaz.
-Hıdır Emmi'ninki de gösteriş... Sanki hayır, sevap bir ona kaldı.
-O da biliyor kısrağın gebereceğini. Gözü derisinde...
Yani kitap, bu kez de toplumun bireye yaklaşımını sorgulatır bizlere. Ancak bununla kalmaz, pişmanlığın sonuçlarını da gösterir. Bir mucize olur, iyileşiverir at. Eski sahibine müjde, bir tavuk karşılığı verilir: Dorukısrak yaşıyor.
Böylece İbrahim tayı salar. Yavrusuyla birlikte eski kısrağına kavuşacağını sanar ama onlar çoktan sırra kadem basmıştır. Durumu anlayınca bir kedere gömülür. Gecesini gündüzünü sadece atları beklemeye adar da, boşunadır. Kısrağa giderken taydan olmuştur. Hayıflanışı sadece buna değildir. Sorup soruşturdu mu, köylüler "Biz görmedik." diyecek, içlerinden kıs kıs güleceklerdir.
"Çok bir alâ olmuş. Çok bir ilâyıklı olmuş. Allah ahı yerde bırakır mı? Hem de ağızsız, dilsiz hayvanın hakkını... Eden bulur."
-Bir elime geç kısrak, bir elime geç. Sana bir dünyanın zulmunu yapmazsam... deyip durur İbrahim ama geri dönmeyecektir kısrak. Böylece hırsından kendi kendine sövüp durur.
İnsanın acizliğini, toplum ve birey arasındaki
İnce Memed’in o destansı ilk yolculuğundan sonra, ikinci kitap beni biraz ikiye böldü diyebilirim. Yapılan incelemelere baktığımda bu hissimde yalnız olmadığımı gördüm. Bu ciltte Memed’in direnişinden ziyade, o meşhur 'Abdi gider, Hamza gelir' gerçeğinin altında ezildik. Tüm Vayvay köyü kahrolurken Memed'in ancak tükenmeye yakın harekete geçmesi bana ‘sonunda be' dedirtti.
Aslında Memed’i de anlıyorum; her şeyi düzelttiğini sanırken döndüğünde karşılaştığı manzara onu bu mecburiyette bıraktı. Çok insani bir yaklaşım lakin insan işte; bari kitaplarda aksiyon biraz daha hızlı aksın istiyor. Belki de kitabın bu kadar gerçekçi olması beni biraz uzaklaştırdı, çünkü o gerçekliği zaten her gün yaşıyoruz.
Bu kitapta ağalara, beylere gark olduk; belli ki Yaşar Kemal bizi üçüncü kitaba hazırlıyor, zalimliğin sınırının olmadığını göstermek istiyor. Ama gönül o masalsı kahramanı hemen görmek istiyor işte.
Kitap bittiğinde tıpkı Osman Emmi gibiydim; beklemekten yorgun ama umudu hala dağın arkasında... Şimdi gözüm yolda, üçüncü kitabı iple çekiyorum.
Puan vermedi
Muzaffer izgü ve kahramanları
Kuzguna yavrusu zümrütüanka görünürmüş
Muzaffer izgü
İnsanları öyküleri ile güldüren değerli kitap ve kalem ehli yazarlarımızdan olan Muzaffer izgü aynı zamanda iyi bir öğretmen ve usta bir hiciv ustasıdır yazarın eserleri defalarca yeşil çam
ekranına taşınmıştır en ünlü filmi aynı zamanda Kemal Sunalın oynadığı öğretmen adlı filmdir bu filmde yazar köyden kente göçü bir insanın şehirde nasıl kaybolduğunu o kemal sunalın eşsiz
sanatkârlığı ile ekranlara taşır her evladın annesi için bir zümrüdü anka kuşu olduğunu söyleyen yazar belkide en büyük hatamızın bu olduğunu ifade eder bir annenin evladı kuzgun olsa o zümrüdü
anka kuşuna benzetilebillirmi Hz Muhammed efendimiz kızım fatma hırsız olsa onun elini keserim buyurur ve yine her çocuğun islam fıtratı ile doğduğunu bu ahlâkın ise yine aile sayesinde
korunduğunu ifade eder efendimiz SAV Perişanım,berbatım,halim duman diyen Muzaffer izgü hikayelerinde perişanlığı berbatlığı anlatır ve biz onun hikâyelerinde ağlanacak perişanlığımıza berbat halimize
güler geçeriz eserleri ve yazım tarzı Aziz Nesine benzetilen yazar birbirine rakip olarak görüldükleri için Aziz Nesin tarafından pek sevilmez Muzaffer izgünün öykülerinin kahramanları içimizdendir kimi zaman işportacı kimi zaman simitçi
Muzaffer izgü lüp lüp makinası
biz yazarların resimleri, öyle artist resimi gibi gün aşırı gazetelerde boy göstermez. Yalnız, büyük bir başarı kazandığımız, ya da öldüğümüz zaman basarlar resimleri
İşte, bu da bizim için ayrı bir övünç.
Lüp Lüp Makinesi
Ayşe Karakuş 
Ayşe Karakuş
Lüp lüp makinası öykü severler tarafından okunması gereken kitaplardan biri her gün karşılaştığımız yok olan insanların o trajik ve dram dolu hayatları büyük bir gülmece ustalığı ile siz okurları bekliyor yazar
hayatlarının kimsenin
Ayşe Karakuş
Lüp lüp makinası öykü severler tarafından okunması gereken kitaplardan biri her gün karşılaştığımız yok olan insanların o trajik ve dram dolu hayatları büyük bir gülmece ustalığı ile siz okurları bekliyor yazar
hayatlarının kimsenin
DoruatDuygu ve Düşünce
Çok güzeldi . Tek başıma sinema izler gibi okudum .
Doruat kışta ayazda kaldıkça üşüdüm. Kurtları gördükçe korktum. Hastalandığında o halsizliği hissettim .Tayını görüp sevinince sevindim, gözden kayboluşları beni meraklandırdı. Umarım Himmet Emmi ye gitmişsindir.