Denizi olmayan o şehirde, merkezin kalbinde, beton yığınlarının arasında bir nefes alma vahası gibi parlayan Gençlik Parkı adeta şehrin nabzıydı, atan bir kalp gibi, canlı, hayat dolu.
“Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti: İnsanoğlu insanoğlunun cehennemidir. Bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık, yüzlerce vaziyet vardır. Fakat başkasının yerini hiçbiri alamaz.”