"İnsanlar..." Dedim fısıldayarak. "Taşırlar insanları. Kundaktayken, tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanları..."
İşte bu yüzdendir ki savaş sanatı, düşmanın gelmemesini ummaya değil, düşman geldiğinde hazırlıklı bir şekilde beklemeye dayanır; düşmanın saldırmayacağını ummaya değil, kendini saldırılamaz bir konumda tutmaya dayanır.
Sevdiğiniz çiçek milyonlarca yıldızdan yalnız birinde bile bulunsa yıldızlara bakmak mutluluğumuz için yeterlidir. 'Çiçeğim işte şunlardan birinde,' deriz kendi kendimize.