Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?
Maalesef kitabı ancak yarısına kadar okuyabildim. Uzun süre tamamlamak için çaba sarf ettim ancak yarıya geldiğimde hikayelerin bana birşey vermediğini ve vermeyeceğine kanaat getirip okumayı bıraktım. Okuduklarıma hikaye demek benim gibi orta düzey bir okur için epey zor. Öykülerin tamamına yakını (okuduğum kısmın) bir hikaye içermiyor. Sadece karamsar bir tablo içinde insan ve durum betimlemelerinden ibaretler. Hele yazarın bazı bölümlerde o an öykü karakterinin duygularını okura aktarmak için kullandığı kısa tekrarlar bana çok zorlama geldi.
Kitap birden fazla hikaye kitaplarının bir derlemesi olması nedeni ile yazarın başka bir eserini şu an okumayı düşünmüyorum.