İsmail
@enteresan
Göstermeyecektin gözlerini...
youtube.com/watch?v=6IXr5dZ...
MEB
Konya
KONYA, 1988
1414 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Dünyanın Sonunu Değil, İnsanlığın Yeniden Doğuşunu Anlatan Destan1000Kitap
Bazı kitaplar vardır, olay örgülerini hatırlarsınız. Bazıları vardır, karakterlerini unutmazsınız. Bir de çok az kitap vardır ki bitirdikten yıllar sonra bile size insanı düşündürmeye devam ettirir, olaylarını da karakterlerini de unutturmaz. Stephen King’in Mahşer’i benim için işte bu son gruba giriyor.
Romanın yüzeyine baktığınızda bir salgın hikâyesi olduğunu görüyorsunuz. Laboratuvardan yayılan ölümcül bir virüs ve birkaç hafta içerisinde neredeyse tamamen yok olan bir dünya… Ancak sayfalar ilerledikçe anlıyorsunuz ki King’in anlatmak istediği şey salgının kendisi değil. Virüs sadece sahneyi boşaltıyor. Asıl oyun, sahneyi boşaltan virüsten kalan insanlar ortada kaldığında başlıyor.
Mahşer’i okurken sık sık şunu düşündüm: Medeniyet dediğiniz şey gerçekten ne kadar sağlam? Elektrik, internet, devletler, yasalar ve milyonlarca insan ortadan kalktığında geriye ne kalır?
King’in cevabı ise oldukça ilginç.
İnsan kalır.
Ve insan, ne kadar yıkım yaşarsa yaşasın yeniden bir düzen kurmaya çalışır.
Romanın ilk bölümlerinde salgının yayılışını ve toplumun çöküşünü okuyoruz. Bu kısımlar o kadar gerçekçi yazılmış ki bazen bir roman okuduğunuzu unutuyorsunuz. Fakat beni asıl etkileyen, salgın sonrasında başlayan uzun yolculuklar oldu. Boşalmış otoyollar, terk edilmiş kasabalar, sessiz şehirler ve kilometreler boyunca tek bir insanın bile görünmediği yollar.
King bu bölümlerde yalnızlığı öyle güçlü hissettiriyor ki bazen karakterlerle birlikte ben de o sessiz dünyanın içinde yürüyormuş gibi hissettim.
Fakat Mahşer’in asıl büyüsü Boulder’da başlıyor. Dünyanın sonundan sonra kurulan bu yeni topluluk, romanın en etkileyici bölümlerinden birini oluşturuyor. Başlangıçta insanların kapılarını kilitlemeye ihtiyaç duymaması, insan sayısı artıkça insanın tekrardan insandan korkusunun
İsmail
Eline sağlık Uğur. Yeni okuyabildim. Çok fazla söze gerek yok. Harika bir eser. Okumayan çok şey kaybeder. Normal bir zamandaki sakin bir yaşam ile hastalığın yayılmasından sonraki insan topluluğunun yaşadığı psikoloji kıyaslamasını en güzel bir şekilde anlatan eserdir Mahşer. Kitaba gizem veren Randall Flagg karakteri ise bambaşka bir boyut. Bu güzel İnceleme için teşekkürler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hadi bakalım son cümleyi oturun ve düşünün :)
Erotizm her zaman delilik değildir ama derinliği ve gizliliği içinde insan hazzının özü olan bu delilik zevkin kaynağıdır. Ölüm korkusunda nefesi tutan şey, sevişmenin en tepe noktasında nefes almayı kesmektedir.
Uğur isimli okura yanıt verildi
İsmail
Uğur, Grange açısından doğru hatırlıyor olabilirsin. Zaten Grange'nin birkaç romanında bu ip veya boğma gibi tekniklerle yapılan ritüeller vardı. Büyük ihtimal Ölüler Diyarı veya Siyah Kan adlı romanlarında olabilir. Çünkü ben de okumuştum. Fransızcada "la petite mort" anlamına geliyormuş. Malum, Grange de bu tür deyimleri vatandaşı olduğu ülkenin bir bireyi olarak romanlarında sıkça kullanır.
