Sanırım benim söyleceklerim daha acı romandan. Ben roman okumayı çok seven bir insan değilim. Zaman çalar, sıkar, bazen eğlendirir felan ama benim kitaptan beklentim bu değil, benim kitaptan beklentim bilmediklerimi bana göstermesi. Bu yüzden düşünce üzerine okumak daha hoş gelir bana. Açık konuşayım modanın kurbanı oldum, herkes okuyor nasıl acaba bu roman diye aldım ama ben çok etkilenemedim. Karanlık etkilemiyor sanırım beni çünkü zaten çağımız bu renge bürülü o yüzden alışkınım. Sizce de öyle değil mi? İzlediğimiz filmler, diziler okuduğumuz kitaplar. Katliam, kasvet, siyah, katı, koyu daha koyu. işte acıklı olan bunların zihinlerimiz ile bitişik olması. Karanlığa göre düşünüyor karanlığa göre davranıyoruz, gülüyoruz.Birçok kişi patronu, komşusu, ailesi, sevgilisi, arkadaşları... ile bir mücadele içinde birçoğunda karanlık kokuda renkte hikayeler var. İnsanın kalbini bunaltır cinsten. Şunu iddia ediyor ve ısrar ediyorum ki karanlıkta olmamız aydınlık düşünme becerilerimizi,duyargalarımızı öldürmüş vaziyette!!!
Kitabı yorumlamayı lüzumlu bulmuyorum zaten birçok kişi yazmış çizmiş. Ama roman okumakla çok bilemezsiniz, roman okumakla fikir aleminiz genişlemez. Yani roman okuyarak ben çok kitap okudum bilge adamım diye gezmeyin ortalıkta.