Hiçbir şeyden emin değildim ama bu rahatsız etmiyordu beni. Çünkü derin bir huzur vardı içimde, büyük bir mutluluk. Bilmemenin mutluluğu, anlamadan kabul etmenin huzuru, düşünmeden hissedebilmenin doygunluğu. Bilmek her zaman güzel değildi. Anlamak sevinç vermiyordu her zaman. Çözmek aklı doyursa da ruha iyi gelmiyordu.
Bir Ayrılık Hikayesi...
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp,
parmaklarımı kanatarak
Kırası ya
Çıldırasıya...
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...
Bir soru var aklımda,
Sormayı hiç düşünmedim.
Neden sormadığımı,
Hiç sorma !
Bir an bile olsa hiç sorgulamadan,
Zor da olsa hiç düşünmeden,
Ve en önemlisi de,
Nedensiz sevmeyi öğrendim.
Üç kelimeyi hiç kullanamadım.
Biri, SEN demeyi, hiç takısı olmadan.
Diğeri, ÇOK demeyi, gür bir sesle,
Ve en sonunda SEVİYORUM diye bilmeyi.
İşte şimdi haykırıyorum.
Öyle kulağa bir ses olarak değil,
Gözün görsün diye, bir kalemle yazıyorum.
Şu boş duran sayfaya,
Bir ömürlük cümle yazıyorum.
.........SENİ SEVİYORUM. ........