Seni soymaktan da sıkılmıyor değilim kuzucuğum. Biliyorum, sen de iki ucunu bir araya zor getiriyor, zeytin ekmek yiyorsun. Ama şu yüzsüzlüğümle ne yapayım, öyle yüzsüzüm ki, eşim benzerim yoktur… Affet beni Borinka, sana gerçeği apaçık söylüyorum, çünkü şu melek yüzüne içim sızlamadan bakamıyorum.
Ben Zerdüşt, tanrısız Zerdüşt, benim gibisini nerden bulayım? Benim eşim, benzerim, kendilerini iradelerine tabi tutanlar ve her türlü yazgıcılıktan uzaklaşanlardır. Her rastlantıyı kendi çanağımda kaynatırım ve iyice pişince hoşuma giden yemek olur. Evet bazı rastlantılar güçlü olarak karşıma çıkmışlardır, fakat iradem daha güçlü çıkmıştır. O zaman rastlantı diz çöküp yalvarmaya başlamıştır, yalvararak ve okşayarak kalbimde bir barınak aramaya uğraşmıştır. “Bak Zerdüşt” demiştir “dostun dosta gelişi gibi geliyorum.”
Konu kin oldu mu isyanımın yoğunluğu, samimiyetim, yıkıcı heyecanımla bütün manyakları geride bırakıyordum! Yatışmaz havalelerimle ... trans hali ...mübalağa ... aforoz debelenmesi ... katıksız öfke konusunda erişebildiğim olağanüstü zirveler inanılır gibi değildi ... babamdan yadigar... ve yaşanan neşeli anlardan ... coşma konusunda eşim benzerim yoktu! .. En beter manyak, dengesiz ruh hastalarının performansları, kendimi biraz verip az bir şey takıldığımda silinip gidiyordu ...