Esra Karadaş
@esraaydn01
43 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Neyse ki psikolojim çökmeden bitirebilidimEdebiyat & Roman
Yaklaşık bir ay gibi uzun bir sürede okudum bu kitabı .Zaten bence ruh sağlığımız açısından tek solukta okumamak daha hayırlı olabilir .Hakan Günday’la ilk tanışmam , açıkçası okurken kullandığı cümleler hayatın acı tespitleri o kadar gerçek ki kendimi geç kalmış hissettim .Diğer kitaplarını mutlaka okuyacağım .Gelelim kitaba buradan sonrası spoiler içerebilir .
kinyas ve Kayra kendi varoluşlarını , hayatı , insanlığı , varoluşu sorgulayan reddeden iki dost görünümlü düşman onları bir araya getiren de bu ortak noktaları ve bu ortak nokta onları hissiz acımasız gaddar iki insan haline getiriyor .İnsan okurken hep “ama neden neden derdiniz ne sizin “ diye sormadan edemiyor bu iki arkadaşa.Onların gaddarlık dolu maceralarını hayretler içinde okuyorsunuz .kimi zaman kızarak kimi zaman hayretle kimi zaman garip bir şekilde güldüğüm bile oldu bazı tespitlere .Sonuç olarak okumadı sağlam psikoloji isteyen ama okunası bir kitap okunası bir yazar
İnsanlar ...
Kitabı ilk okurken müthiş bir konu gibi gelmişti çok farklı bir gidişat beklerken bir yerden sonra aşk romanına dönmüş gibi hissettim beklentimi tam anlamıyla karşılamadı .Fakat insan üzerine bazı yerlerde çok güzel tez ve antitezler verilmiş .Okurken okuru içinde bir mukayeseye itiyor bu durum .
Dil konusunda çok etkilendiğini söyleyemeyeceğim çok güzel tespitler var bazen ama o kadar sıradan bir cümle ki büyülenmek istiyorsunuz ama bir şeyler eksik geliyor .
Puan vermedi·234 syf.··
Beğendi
·2021 12. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2021 12:57
Sonunda üzüleceğini bile bile okuyor insan. Sondan başlıyor denilebilecek bir kitap. Üzüleceğiz ama neden bu konuma geliyor iki aşık, mutsuzluğa sebep olan süreç ve öncesi anlatılıyor.
Dili tam olması gerektiği gibi çok sürükleyici, akıcı bir kitap ama genelde akıcı olan kitaplarda cümleler çok basit olabiliyor edebi zevki alamıyoruz bazen ama bu kitap öyle değil çok akıcı olmasına rağmen edebi zevki de tam anlamıyla veriyor.
Toplum halinde yaşamaya aykırı, kendini arayan toplumdan kaçan, sistemi ve toplumu sorgulayan bir adamın hikayesi anlatılıyor. Dili bana Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabının dilini anımsattı. Keyif alarak gülümseyerek okuduğum kitaplardan biri oldu. Aslında çok normal karşıladığımız sıradan şeyleri alaya alan bir dille anlatması hem güldürüp hem düşündürdü. Favorilere eklediğim bol bol altını çizecek güzel cümleler bulduğum bir kitaptı.
Bosna-Sırp olaylarını anlatan bir kitap aradığım için ve bu kitabı da görünce hiç düşünmeden, araştırmadan aldım. Roman değil de öykü olduğunu bilmiyordum.
Kitabın yazarı aslında şair olduğu için bunu kitapta cümlelerine çok güzel yansıtmış. Etkileyici cümleler, farklı bağdaştırmalar var. hatta cümleler o kadar güzel ki konunun önüne geçiyor. Hikayeler çok fazla kısa, ne ara başladı ne anlatıyor ne olacak demeden birden hikaye bitiyor bir sürü güzel cümle okuyorsunuz ama öyküler ruha işlemiyor hep bir eksiklik kalıyor gibi oluyor.
Kitabın arka kapağında da yorum olarak belirtilmiş "bu bir duygu sömürüsü kitabı değildir diye" kesinlikle amaç bu değil kitap hakkındaki en doğru yorum bu. Sadece her şey ne kadar sıradan ve basitken, birden o sıradanlığın cehenneme dönüşmesi anlatılıyor.
Kitabın yazarının roman yazması ve dilini doya doya hissedebileceğimiz bir kitabını da okuyabilmek dileğiyle
...
