Bilmek yetmiyor, kurtarmıyor insanı. Bildiğimi uygulamakta çok zorlanıyorum mesela. Değiştiremiyorum kendimi. Sonra yere kapaklanıyorum yine. Sorunların içinde kalıyorum.
Evet, bütün yeryüzünü bir sofra-i nimet eden ve bahar mevsimini bir çiçek destesi yapan ve o sofranın yanına koyan ve üstüne serpen bir Cevvad-ı Kerîm'in misafirine fakr u ihtiyaç, nasıl elîm ve ağır olabilir?