Fatma Yılmaz
@evasense
"30 bin yıl önce yaşayan sıradan bir avcı toplayıcının tek bir tatlı yiyeceğe erişimi vardı: Olgunlaşmış meyve. Bir Taş Devri
kadınının incirlerle dolu bir ağaç gördüğünde yapacağı en akıllıca şey, bunlardan olabildiğince fazla yemekti, ta ki o yöredeki bir babun grubu ağacı ele geçirene kadar. Yüksek kalorili yiyeceklerle tıkınmak bu yüzden genlerimize kazınmıştır. Bugün çok katlı apartmanlarda ağzına kadar dolu buzdolaplarıyla yaşıyor olabiliriz, ama DNA'mız hâlâ savanda yaşadığımızı zannediyor. İşte bugün bizim koca bir kap dondurmayı
kaşıklamamızı ve bunun yanında da jumbo boy kolayı hüpletmemizi sağlayan şey budur."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İyi demirden çivi yapılmaz.
...Zamanın bu garip kısalığı uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın ta kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Psikoanalitik literatürde, ne zaman bir kütüphaneye girse bayılacakmış gibi olan bir kadından söz edilir. Kadının çevresini kitaplar sardığında başı dönmeye başlar ve ancak kitapların yanından ayrıldığında kendine gelebilir. Sanıldığı gibi kitapları itici bulmuyordur bu kadın. Aslında kitaplara ve onların içerdikleri bilgiye sahip olmayı o kadar fazla arzuluyordur, kendi bilgisinin o kadar eksik olduğunu düşünüyordur ki kitapların hepsini bir anda okumak ister. Bunu yapamayacağı için de kendi dayanılmaz cehaletini fazla hissetmeyeceği, daha az bilgi yüklü bir ortama gereksinim duyar.
Bilgili olmanın ön koşullarından biri, kişinin kendi cehaletinin sınırlarını görmesi ve bunu kabullenmesidir.
Sayfa 76 - Sel Yayıncılık
