hayatımın en mutlu aniymis, bilmiyordum bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdim o mutluluğu. derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gibi gelmişti
hastalıktan çok ümitsizlik yıpratıyordu onu iyileşmek için bir isteği yoktu benimle birlikte olduğu saatlerde iyilestigini sanıyordu yattığı yerden fırlıyor iyileşiyorum diye bağırıyordu oysa hastaydi
sen bu karanlık ömrümün içine bir sevinç ışığı gibi,kurumaya yüz tutan ekinlere can veren bir nisan yağmuru gibi birdenbire geldin. ben bu kadar bol hayat ve saadet yağmuru altında kendimi unutmuş gibiyim. şimdi ömrümün bir tek gayesi var: bir gün evvel sana kavuşmak,seni kollarımın arasına almak,guzel, temiz yüzüne saatlerce, senelerce hiç doymadan bakmak.ancak o zaman tam neşeli,senin istediğin gibi neşeli olabileceğim.senden ayrı,senden uzak bulunurken benden nasıl neşeli şeyler istiyorsun?