Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin
yollarda
Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum
Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında
Kimse elini uzatmıyor..
Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya
Boşalan bir deniz gibi
Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu..
Öyle eksildik ki yaşarken, bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz
Yalnızlığımızla çoğalıp kalabalıklığımızla eksiliyoruz
Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız
Ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz..
Cahit Sıtkı Tarancı