Dilin oyuncu doğası nedeniyle şaka, yazarların en doğal ifade aracıdır. Şaka, dili güçlü bir misilleme silahı haline getirir. Bu facetiae'nin modern fıkraya dönüşerek farklı bir biçime bürünmesi ancak okuryazarlığın bilgilendirici gücü, okuma yazmanın yaygınlaşması ve en önemlisi de yazarın ortaya çıkmasıyla mümkün olacaktır. Facetiae ilk önce yüzlerce yıl, canlılık ve esnekliğini koruyarak sözellikte ağızdan ağıza dolaştı. İşin pek söz edilmeyen oysa en şaşırtıcı tarafı şimdi geliyor: Fıkralar herkes tarafından anlatılmaz, daha çok kadınların dilinde yer alırdı. Bu gerçeği fark ederek okuryazarlık tarihinin en önemli ancak en gizli yönlerinden birine ulaşabiliyoruz: Dilsel oyun ve şaka ruhu kadınlar tarafından ayakta tutuluyordu. Bu olağandışı ayrıntı okuryazarlığın tarihinde yitip gitmiştir.