Birkaç dakika sonra gerçekten evleneceğim. Birdenbire ancak masallarda rastlanan, sözcüklerle anlatılmayacak bir mutluluğa kavuşacağım.
Aslında etraflıca düşününce epey ürkütücü geliyor. Bütün yaşamını, bütün geleceğini bir insana bağlıyorsun; üstelik pişmanlık falan da fayda etmez artık, bahane bulamazsın, hiçbir şey yapamazsın... Her şey bitti, sözler verildi. Bu işin geri dönüşü yok.
Yaşamın ne olduğunu şimdi anlıyorum. Artık karşımda bambaşka bir dünya var, her şeyin yaşadığını, soluk aldığını, hareket ettiğini şimdi fark ediyorum; ne yapacağımı bilemediğim hallerin hepsi buharlaşıp, kayboluyor sanki. Oysa önceden hiçbir şeyi görmez, hiçbir şeyi anlamazdım; yani bu bilgilerden yoksun, hiçbir şeyin nedenini sorgulamayan sıradan bir insandım.