Para, darphaneden çıkmış bir hürriyettir; bu yüzden hürriyetten tamamıyla yoksul bırakılmış bir insan için paranın kıymeti on kat fazladır. Sarf etmeyip yalnız cebinde şıngırdatmakla bile kalsa, yarı yarıya kendini avutmuş olur.
Bir medeni devletin düzenli polisi tarafından asayiş ve güvenliği sağlanmayan yerlerde kendi pazısının, yalnız kendi silahının kuvvetiyle bunca tehlikeden korunma ve savunma hususunda âciz kalacağını görünce o ahaliyi birtakım batıl inanışlar, tedbirler ve hayali teşebbüslerle emniyetin sağlanmasının mümkün olabileceğine inandırmak gayet kolay olur.
bir kenti böylece bırakıp gitmek
içinde bir kaygı, binbir soruyla
bitmeyen bir şarkı dudağında bir yarım ezgi
sığınmak şarkılara sığınmak bir ömür boyu
gözlerin bir çığlık, bir yaralı haykırış
gözlerin bu gece çok uzaktan geçen bir gemi
ellerin bir martı, telaşlı ve ürkek
ellerin fırtınada çırpınan bir beyaz yelken
ah ellerim ve kalbim
her şey orada kaldı.
keçeler keçeler ve portakallar
kireç döktüler yere. kara gözlüm, kalbim,
halkımın fakir akşamlarıdır, biliyorum
kanlı bir mendil diye bağlanan gözlerime
kireç döktüler yere,
bir duvar dibinde
bir deppoy’un önünde
kiraz ağaçlarına ve sığırcıklarına karşı…
……………………
bir halkın gösterişsiz, sessiz cömertliğinde
ölüm nasıl söylenirse öyle
ispanyol dilinde
ve her dilde…