Başka kim böyle bir beceriksizliğe cesaret edebilirdi ki. Her şey gibi bunda da başarızıdım. Bir an durup düşündüm. Örtüşen kuşlar yürüyen insanlar havlayan köpekler ve öylece durup, sadece durup bakan ben, ne işim vardı burda benim? Ne işe yarıyordum. bir çöpçü için ardı toplanacak bir iş olabilmem bile mümkün değildi. Gayet açıktı ki ardımda bir çöpçü yoktu. Ve ben kendi pisliğimde boğuluyordum. Kendi pisliğimde ve bu pis varlıkların beynime kazıdığı pislikte. Yük mü ağırdı, ağırlığından haberi olmayan ben mi karar veremedim.