FaustusEdebiyat
Christopher Marlowe tarafından 1580 yılında yazılan, Almanyada bir üniversitede teoloji dslında öğretim üyesi olan Dr. Faust daha çok bilgiye sahip olma adına şeytanla pazarlık eder. Goethe tarafından yazılan Faust ile aynı konuyu işler. Tiyatro biçiminde yazılmış bu oyun ortaçağ ile rönesans arası döneme rastlamaktadır.
Sonsuz bir bugünün içine kapatılmış, bu bilinçleri tutsak insanları düşünün. Bu insanlar ne düşünürler? Hangi acı içlerini kemirir, sinirlerini koparır!
Değeri bilinmeyen çok güzel bir kitap. Değerli birinden hediye gelmemiş olsa belki de asla bilmeyecektim. Belki Faust değil ama, kesinlikle okurken düşündüren güzel bir kitap...
Reklam
Puan vermedi·520 syf.··
Beğendi
·2019 34. kitabı
·27 günde okudu
·Okunma: 09 Aralık 2019 21:49
"... peki kimsin o zaman?
-İlelebet şer isteyen ve ilelebet hayır işleyen o gücün parçasıyım ben."Goethe. Faust.
Başyapıt niteliğindeki eser oldukça akıcı. İnsanın içini ısıtan bir anlatım ve kahramanlar ile zenginleştirilmiş. 1930’lu yıllarda şeytanın da bir roman kahramanı olarak karşımıza çıktığı metin oldukça gerçeklik dışı. Woland (şeytan) maiyeti ile Moskava’ya gelir ve akla gelmez türlü işler ortaya çıkmaya başlar. Trajik ölümler, birdenbire ortadan kaybolmalar, yangınlar, önceden verilen ölüm haberleri, delirenler, uçabilen insanlar, partiler… Şeytanın yardımcılarından olan – konuşabilen, arka ayakları üzerinde yürüyebilen ve zaman zaman insan biçimine bürünebilen devasa kara kedi – kara kedi de romanın çeşitli yerlerinde roman kahramanları tarafından şaşkınlıkla takip ediliyor. Tramvaya binip bilet uzatması da büyülü gerçekçiliğin zirvelerinden. Hacimli olmasına karşın oldukça keyifli giden roman, fonda Stalin rejiminin hakim olduğu Rusya, Usta’nın yazmış olduğu ve romanla paralel ilerleyen romanı ve romanın sonlarına doğru artarak okuyucuya sunulan Margarita ve Usta’nın romantik aşkı.
Yazarın ömrünün yetmeyip tam anlamıyla son noktayı koyamadığı romanı şeytana, ölümlere, kötülüklere rağmen okuyucunun yüzünde tebessümü daimi kılıyor.
Düşler, Kâbuslar ve Gelecek Masalları |4+/5|
Yakın zamanda okuduğum ikinci Doğu Yücel Kitabı. Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adamı okuyup son kitabına baktıktan sonra şimdi Düşler, Kâbuslar ve Gelecek Masalları’nı okuyup ilk kitabına döndüm. Benim okuduğum Can Yayınları’ndan çıkan versiyonuydu ve eğer yanlış hatırlamıyorsam bu kitap yıllar öncesinde Can Yayınları’na yayınlanılması için gönderilmiş ama yayınevi reddetmiş. İnsanı gülümseten bir ironi, tıpkı kitabı okurken gülümsediğiniz gibi.
Doğu Yücel’in en sevdiğim yanı, fantastik olmayan olayları bile fantastik romanları okurken duyduğum ilgiyi uyandırarak anlatabilmesi. Mesela bu kitaptaki öykülerden birinde, bir karakterin sınava hazırlanma sürecine şahit oluyoruz. Başka bir eserde böyle bir süreç oldukça yavan ve okuması keyif vermeyecek bir şekilde geçebilecekken bu kitapta öyle olmuyor. Tempo hızlı değil ama ritimli. Bir kere başladığınızda kazandığınız hızı, sonuncu öykünün son sayfasına kadar sürdürebiliyorsunuz.
Ki ben bitmemesini istedim. Bir ilk kitap için çok başarılı bence. Önsözde yazıldığı üzere, bu kitaptaki öykülerden biri olan Aşk, Şeytan ve ÖYS Üçgeninde Bir Faust öyküsü Üniversite zamanından önce yazılmış. Gerçi aynı önsözde öykülere ufak bir dokunuşun gerçekleştiği yazsa da ben eminim ki ilk yayınlanan halleriyle okusam aynı şekilde etkilenirdim.
Ben on altı yaşımda yazdıklarıma editör olarak bile yaklaşamadım. Radyoaktif bir madde gibi görünmüşlerdi bana uzaktan bakınca.
Çeşit çeşit öyküler sizi çeşit çeşit ruh hallerine sokuyor. Kiminde gülüyor, kiminde etkileniyor kiminde ise hüzünleniyorsunuz.
Yazarın kitaplarına başlamak için de en uygun yol da bu kitap sanırım. Hem onun yazı tarzını tanıyabilir ve bu tanımayla birlikte öteki kitaplara geçtikçe bu yazı tarzının nasıl geliştiğine şahit
Faust'u okumadan edebiyat yolculuğu yarım kalır. Meselâ Usta ve Margarita 'yı anlayamayız. Daha bir çok metni..
Çeviri bu eserde daha da önem kazanıyor. DoğuBatı Yayınlarını ve İclal Cankorel çevirisini öneririm.
Yazar Goethe'nin şiir kitabı olduğunu ne yazık ki daha yeni gördüm. Yalnız şiirlerinde düz yazıdan ayrı bir üslubu var. Çok güzel şiirler okudum. Çevirisi günümüze yapılmasaydı, büyük ihtimalle okuma fırsatı bulamayacaktım. Goethe'nin tarzında daha çok felsefe ye yakın olduğu belli oluyor. Faust adlı eseri de felsefi açıdan değerlendirilebilecek bir eserdi.
Reklam
Reklam