Mahmut Ziya
@fayrapziya
balikovemamuli
İÜ SBF
Istanbul
1126 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
UtanmakPsikoloji
Şimdi. Kapsamlı bir inceleme nedir sorusunun ötesinde ya da berisinde, diyeceğim şu ki kapsamlı —nitelikli demeliyiz belki— bir irdeleme değil şu yazdıklarım.
Ama bir dakika. Yalan da söylemiş olabilirim. Zira nitelikli sıfatına vurgu yaparsak; niteliği ise hisseden kişinin hislerini ‘kendi çapında’ (Oğuz Atay tabiri bu, ah Atay) otantik bir damıtımla serimlemesi olarak nitelendirirsek, belki de bu irdeleme nitelikli olur.
Neden saçmalıyorum böyle? Başlığa utanmak yazdım. Bu kitap, okurken bana çokça utanç hissettirdi. Yavşakça bir utançtan bahsetmiyorum. Ontolojisi gösterilmek temelli bir duygulanım değil. Yazarın da salık verdiği gibi, kitaptaki açıklamalar ve sorular —ki çok soru soran bir kitap bu, hatta bir soru var kapağında; bu, çokça ihtiyaç hissettiğimiz ‘sorabilme’ ya da ‘cesur sorular sorabilme’ yetisinin izdüşümü gibi— kendi içimize yönelik.
Hah, bir psikoloji kitabından daha ne bekliyorduk değil mi! Öyle tabi. Ama şunu belirtmek isterim. Temel soruya —Beni sevmeyen hanginizdi?— ve bu bağlamda birçok soruya cevap verirken yazar, hem gerekli mesafelenme çabası ve hem de —buraya dikkat— ‘içtenliği’ ile kendini var ediyor okurda. Bazı açıklama ve yorumların arasında bir cümle çıkıyor karşınıza mesela, vay arkadaş diyorsunuz. Bazı betimlemeler esnasında düşünümün şiirselliğinde —ki Aruoba’nın dediği gibi, kanımca felsefe ve şiir kardeştir— buluyorsunuz kendinizi.
Kitap, giriş bölümünde de belirttiği üzere, “Beni sevmeyen hanginizdi?”den yola çıkarak “Ben insanları nasıl seviyorum ya da sevemiyorum?”a varmayı arzuluyor. Ve ben bu arzuyu okurken hissettim. Ki şunu da söylemek isterim. Camus’nün dediği gibi bence bizler, sevememek mutsuzluğundan geberiyoruz. Ki sadece bu kanı bile, bu kitabın okunması için zannımca yeterli.
Dediğim gibi, sazı elime aldım ve
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanların kendi bedenlerine yönelik deneyimleriyle, yaşadıkları mekanlar arasındaki ilişkiyi gözler önüne seren dönüm noktalarına odaklanan Ten ve Taş’a dair bir inceleme:
kazankultur.com/ten-ve-tas-bati...
‘‘Modern çağın başında kadınlara karşı yürütülen ve yüz binlerce “cadı”nın idam edildiği savaş ile kapitalizmin yükselişinin aynı zamana denk gelmesi nasıl açıklanabilir?’’
kazankultur.com/caliban-ve-cadi...
Uzun sürmüş bir günün akşamı. Uzun. Zira bütün hayatın. Bütün gerçekliğini, düşünceni, yargılarını, duygularını, çelişkilerini; bir günün akşamında. Upuzun bir gün. Akşamı karanlık değil, sisli. Uzun bir günün akşamında olmak için, düşünmek için, şuan bunları okuyor olabilmek için; sis. Hani o seni de silüet haline getiren.
kazankultur.com/uzun-surmus-bir...
Gel biraz konuşalım. Kayıtsız, bağışık, yansız olmak üzerine; amacımız olmadan, yoğun bir hisse kaptırmadan kendimizi. Her ne kadar uyusak da, zaman bize bir şeyler öğretir. Sen bilirsin tabi, kayıtsız da kalabilirsin istersen.
kazankultur.com/uyuyan-adam-kay...
