Ne güle,bülbüle baki a gözüm bağ-ı cihan Kime yar oldu muradınca felek-i devr-i
zaman
Felek doğruyu eğriyi tartaydı,
Her işine güzel demek kolaydı.
Böyle mi yaşardı iyiler dünyada,
Evrenin özü doğruluk olaydı?
Reklam
Gerçi hayat bana öğretmişti; kul kurar, felek gülerdi. Her ilmeğini planlayarak ördüğünüzü sandığınız atkı, gün gelir boynunuza dolanıverirdi. Ölüm diye bir şey vardı çünkü. O varken yarın ne demekti, planlar neye yarardı!
Biz gerçekten bir kukla sahnesindeyiz:
Kuklacı felek usta, kuklalar da biz.
Oyuna çıkıyoruz birer, ikişer;
Bitti mi oyun, sandıktayız hepimiz.
Gülümsetti:)Edebiyat
Görinen yılduz değil yir yir delinmişdür felek
Gün yüzünün hasretiyle tir-i âhımdan benüm
Necâti
Reklam
Reklam