Spinoza’ya göre Tanrı, evrenden ayrı bir varlık değil; evrenin ve doğanın kendisidir. Tanrı her şeyin içindedir, her şey Tanrı’nın bir görünümüdür ve doğadaki tüm olaylar ilahi bir planın değil, zorunlu doğal yasaların sonucudur.
Özetle;
Spinoza’nın Tanrısı; ödüllendiren, cezalandıran, mucize yaratan veya dualara cevap veren bir varlık değil, var olan her şeyi kapsayan sonsuz ve zorunlu gerçekliğin kendisidir.
Bu nedenle Spinoza için Tanrı’yı sevmek, aslında evreni ve onun işleyişini akıl yoluyla anlamaya çalışmaktır.