Sisifos Söyleni1000Kitap
Sisifos, tanrıların paryası, güçsüz ve ayaklanmış Sisifos, düşkün durumunun tüm enginliğini bilir: İnişi sırasında bunu düşünür. Bunalımını oluşturan açık görüşlülük aynı zamanda yengisini de tüketir.
Fransızca aslından çeviren Tahsin Yücel ise kitap hakkında şöyle diyor: Burada insan düşüncesinin son sınırlarına getirildik. Sözcüğe tam anlamı verilerek bu yapıtta her şeyin öze bağlandığı söylenebilir.
Sisifos Söyleni, 1957 Nobel Edebiyat Ödülü almış.
Kitap 159 sayfadan ve dört bölümden oluşuyor. Bir de Ek kısmı var.
UYUMSUZ USLAMLAMA
Uyumsuz ve İntihar
Uyumsuz Duvarlar
Felsefesel İntihar
Uyumsuz Özgürlük
UYUMSUZ İNSAN
Don Juancılık
Oyun
Fetih
UYUMSUZ YARATIM
Felsefe ve Roman
Kirilov
Yarınsız Yaratım
SİSİFOS SÖYLENİ
EK:FRANZ KAFKA'NIN YAPITINDA UMUT Ve UYUMSUZ
(...) Tanrıların, hep yeniden aşağıya yuvarlanacak olan taşı tepeye çıkarmakla cezalandırdıkları Sisifos, cezasını bilinçli olarak kabullenmiştir, tekrar yuvarlanacağını bildiği hâlde taşı bütün gücüyle yukarı taşır. (Arka kapaktan)
"Hayat hiçbir şey değildir, itina ile yaşayınız"Edebiyat
“Ne kadar güzel bir gün, kahve mi içsem intihar mı etsem?”
Albert Camus ’nün gerçekte söylemediği fakat ona sık sık atfedilen bu cümle, düşündükçe onun karakterlerinin ağzından dökülebilecek kadar tanıdık geliyor. Çünkü 
Sisifos Söyleni ’nin kalbinde de aynı sorunun yankısı var: Yaşam gerçekten yaşamaya değer mi?
Cezayir doğumlu, 20.yüzyılın en güçlü yazar/filozoflarından biri Camus. Absürdizm akımının öncülerinden biri olarak tanınsa da kendini ne varoluşçu ne de absürdist olarak tanımlamaz. Genç yaşta kayıplarla, hastalıklarla ve savaş gerçeğiyle yüzleşmiş olması onu hayatın en sert sorularına yaklaştırdı sanırım. Sisifos Söyleni de bu kişisel arayışın felsefi ifadesi gibi.
Absurd Felsefesi ve İntihar
"Absürd" düşüncesi Camus ile başlamadı; ondan önce de pek çok filozof, insanın dünyayla kurduğu bu tuhaf ve uyumsuz ilişkiyi sorgulamıştı. Özellikle 
Soren Kierkegaard ve 
Friedrich Nietzsche bu uyumsuzluğu farklı biçimlerde ele almışlardı. Ancak Camus, absürdü soyut bir kavram olmaktan çıkarıp günlük hayatın tam ortasında yaşanan bir deneyim olarak tanımladı. Yani absürdü teoriden kurtardı ve onunla birlikte nasıl yaşayacağımızı sorgulamaya yöneldi. İnsanın içinde belli bir anlam arayışı, düzen isteği, mantık beklentisi vardır ama dünya düzensizdir, mantıksızdır, anlamı garanti etmez. İnsan ile dünya arasındaki bu çelişki uyumsuzluğun ta kendisidir; insanın anlam arayışıyla dünyanın kayıtsızlığı birbiriyle çarpıştığında ise absürd ortaya çıkar.
“Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır: intihar.”
Camus söze böyle başlar. Çünkü yaşamın yaşanmaya değer olup olmadığı sorusu, onun gözünde felsefenin en temel problemidir. Absürdün özünde talep eden bir insan ve bu talepleri bütünüyle hayal kırıklığına uğratan bir dünya vardır. Modern insan, yaşamın mekanikliği ve tekdüzeliği içinde bir noktadan
Albert Camus ’nün gerçekte söylemediği fakat ona sık sık atfedilen bu cümle, düşündükçe onun karakterlerinin ağzından dökülebilecek kadar tanıdık geliyor. Çünkü Sisifos Söyleni ’nin kalbinde de aynı sorunun yankısı var: Yaşam gerçekten yaşamaya değer mi?
Cezayir doğumlu, 20.yüzyılın en güçlü yazar/filozoflarından biri Camus. Absürdizm akımının öncülerinden biri olarak tanınsa da kendini ne varoluşçu ne de absürdist olarak tanımlamaz. Genç yaşta kayıplarla, hastalıklarla ve savaş gerçeğiyle yüzleşmiş olması onu hayatın en sert sorularına yaklaştırdı sanırım. Sisifos Söyleni de bu kişisel arayışın felsefi ifadesi gibi.
Absurd Felsefesi ve İntihar
"Absürd" düşüncesi Camus ile başlamadı; ondan önce de pek çok filozof, insanın dünyayla kurduğu bu tuhaf ve uyumsuz ilişkiyi sorgulamıştı. Özellikle Soren Kierkegaard ve Friedrich Nietzsche bu uyumsuzluğu farklı biçimlerde ele almışlardı. Ancak Camus, absürdü soyut bir kavram olmaktan çıkarıp günlük hayatın tam ortasında yaşanan bir deneyim olarak tanımladı. Yani absürdü teoriden kurtardı ve onunla birlikte nasıl yaşayacağımızı sorgulamaya yöneldi. İnsanın içinde belli bir anlam arayışı, düzen isteği, mantık beklentisi vardır ama dünya düzensizdir, mantıksızdır, anlamı garanti etmez. İnsan ile dünya arasındaki bu çelişki uyumsuzluğun ta kendisidir; insanın anlam arayışıyla dünyanın kayıtsızlığı birbiriyle çarpıştığında ise absürd ortaya çıkar.
“Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır: intihar.”
Camus söze böyle başlar. Çünkü yaşamın yaşanmaya değer olup olmadığı sorusu, onun gözünde felsefenin en temel problemidir. Absürdün özünde talep eden bir insan ve bu talepleri bütünüyle hayal kırıklığına uğratan bir dünya vardır. Modern insan, yaşamın mekanikliği ve tekdüzeliği içinde bir noktadan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitap bize bu anlamsız hayattan kurtulmak yani intihar etmek bir çözüm mü, değilse nasıl yaşanmalı onun cevabını veriyor. İntihar: yaşamın bizi aştığı, her gün yaşanılan çırpınmanın ve acı çekmenin anlamsızlığının göstergesi. Bir de kitapta sıkça kullanılan "uyumsuz" ifadesi var. Bu ifade kelime anlamı olarak usdışı, mantık dışı olarak verilmiş. Bunu da daha detaylı inceleyeceğim.
Kitabın asıl amacı intihar uyumsuz için ne kadar bir çözümdür ve intihar düşüncesini hiçbir duyguya yer vermeden sadece us ile ulaşmak mümkün müdür onu anlatmak.
UYUMSUZ
" Tüm büyük eylemlerin, tüm büyük düşüncelerin önemsiz bir başlangıcı vardır." diye geçiyor kitapta. Uyumsuz düşüncesi basit kaygıdan doğar. Günlük hayatın anlamsızlığının fark edilmesi, sabah işe git, yemek ye, trafik çek, eve git falan hep aynı şeyleri neden yapıyoruz diye sormakla başlayabilir. Bu bilinçsiz sorgulama beraberinde bir bıkkınlık getirir. Bu bıkkınlık makinemsi yaşamın sonundadır, bilinç hareketlerinin başındadır. Sonrası bilinçsiz olarak rutine geri dönüş veya kesin uyanıştır.
Ne düşünüyorsun sorusuna verilen samimi bir "hiç" cevabı da uyumsuzluğun ilk belirtisi olarak gözükebilir.
İnsan sürekli yarınlara güvenip yaşar ve ona göre planlar kurar. Param olsun şunu yapacağım, şuraya gideceğim tarzı. Ancak o zamanlara gelince yaşlandığı fark etmesiyle bir hayal kırıklığı duyar. Etin başkaldırışı da uyumsuzdur.
Uyumsuz karşılaştırmadan doğar. Tek başına anlamsızdır. Bu karşılaştırma insanın bu anlam arayışı karşısında dünyanın sessizliği uyumsuz olarak tanımlanır. İnsan us ile olgulara ulaşabilir. Bir kayaya dokunabilir, çimenleri hissedebilir veya evrenin yasalarını öğrenebilir. Ancak bizim cevabını aradığımız bütün bunların bizim için anlamı ne? Bu sorunun cevabına gelindiğinde us bize yardımcı olmaz, sessiz
Puan vermedi·160 syf.·
2021 3. kitabı
Uyumsuz ve İntihar, Uyumsuz Duvarlar kitapta felsefi temelde ele alındığı söylenebilecek iki sağlam içeriğe sahip alt başlıklar. Bunların dışında kitap genel olarak bir felsefe kitabı değil de daha çok felsefesel deneme ya da izlenimlerin felsefi denemesi denilebilecek bir kitap. Kitapta tüm konular uyumsuz kavramı ekseninde işlenip ele alınmış ve bu kavram üzerinden konular detaylandırılmış, yazar konular hakkındaki izlenimlerini ayrı başlıklar altında ele alarak değerlendirmiş.
Sisifos söyleni;Camus’un varoluşçu izler taşıyan “saçma” felsefesini geliştirmiş olduğu felsefi bir deneme kitabı.
Okumadan önce yaptığım bir incelemeden alıntıyı paylaşmak istiyorum çünkü eserin anlaşılabilirliğini arttıracağına inanıyorum:
“Sisifos Söyleni, varoluşu sorgulayan tutarlı bir sayıklamadır. Burada Camus’un sayıklamalarına şahit oluruz. Yunan mitolojisinde Tanrılar tarafından cezaya çarptırılan bir kral olan Sisifos’un cezası bir kayayı dağın tepesine kadar iterek çıkarmaktır. Taş dağın tepesinden kendi ağılığıyla tekrar yuvarlanacak ve Sisifos tekrar onu iterek yukarı çıkaracaktır. Tanrılar yararsız ve umutsuz çabadan daha korkunç bir ceza olmadığını düşünmüşlerdi. Homeros, Sisifos’u kan ter içinde kayayı iterken tasvir eder; Sisifos sıkıntının başlangıcıdır adeta. Oysa Camus ona başka bir anlam yüklemiştir eserinde: “Uyumsuz Bir Uslamlama”, “Uyumsuz İnsan”, “Uyumsuz Yaratım” ve “Sisifos Söyleni” adlı dört ana başlık altında “uyumsuzu” irdelemiş, nihayetinde Sisifos’a mutlu bir çehre çizmiştir. Kitap haklı bir yargı cümlesiyle başlar, Camus hayata dair ilk kararını vererek şöyle der: “Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır, intihar.” Haklı bir yargılamadır çünkü intihar – insanın ya da düşüncenin intiharı ki Camus buna felsefesel intihar der- içine düşülen müşkülpesent bir durumdan ziyade uzun süren bir sorgulamanın ve varışın sonunda gerçekleşen bir eylemdir. Yaşamın yaşanmaya değip değmediği konusu felsefenin konusu olmaya devam ederken bir uyumsuza diz çöktürecektir. Camus’a göre intihara varmış bir hayat uyumsuzun vazgeçişidir, bir boyun eğmedir. Uyumsuzun kurtuluşunu bilinçli bir başkaldırıda gören Camus’a göre uyumsuz olarak yaşayabilmek, işte gerçek başkaldırı buradadır. “
Kitabın içinde işlenen bölümler ayrıca okunması gereken ya da