F. Emre Vural
@femrev
Herkes kendi manşetinde satır arası.
Sonuçta kitap değiliz, yaşarken anlaşılmaya ihtiyacımız var. Öldükten sonra bir anlamı kalmıyor, değil mi?
Caner ile Efsun
Bu iki fotoğraf beni hayata döndürdü. İki fotoğrafı da yatağımın karşısındaki duvara asıp günlerce baktım. Ta ki yeni bir karar alıncaya kadar. Evet, yarım kalan bu aşk tamamlanacaktı, benim mahvettiğim aşkımızı oğlumla Mercan'ın kızı tamamlayacaktı. İşte o gün planımı yapmaya başladım: İkisini de uzaktan takip edecek, attıkları her adından haberdar olacak, günü geldiğinde de onları tanıştırıp birbirlerine âşık olmalarını sağlayacaktım. Benim için muhteşem bir şeydi; hayatım yeniden anlama kavuşmuş, değer kazanmıştı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Baba
Bütün bu hikayeyi sırtüstü uzanmış, ışıl ışıl parlayan ayı izleyerek dinledim. Feyzi, hikayesini bitirince yavaş yavaş doğruldum. Bir müddet ikimiz de konuşmadık. Yıllar önce sözde babamın namusunu temizlemek için gerçek babamı öldürmüş, şimdi de annemi öldüren babamı öldürmeye yardım etmiş bu adama baktım. Ne diyeceğimi merakla bekliyordu. “İki babamı öldürecek kadar anneme değer veren adam benim ömür billah yoldaşımdır," dedim.
