Anıların müthiş bir dirençliliği var; kişi anmak istediğinde her şeyin içinden geçip an'ı şimdiyi aşıp ancak istediği anıya dönebiliyor, çıplak ve savunusuz çocuklar gibi. Anıların her gün her an ırzına geçilebilir. Bir tür sıçrama ve hiç bir şey elde edememe.
İşte, geldi——
Bunun nasıl bir, geliş olduğunu da ancak yavaş yavaş anlayabileceksin; çünkü hem bütün o eski hayallerin teker teker —ama, harıl harıl—, parlıyor gözünde, hem de, o yıllar boyu özlemlerini kırıp yıkan gerçekler sıraya girmiş, geçit resmi yapıyorlar, önünde!—