Bir insanın işi meşgul olunmaya değerse, o insan muhtemelen kendi işiyle meşgul olur. Fakat öyle değilse, o kişi kendi anlamsız işleri yerine başkalarının işiyle meşgul olur.
“Yeryüzünde fesat çıkarıp bozgunculuk yapmaya veya bir cana karşılık olmaksızın birini öldüren kimse bütün insanları öldürmüş gibidir, bir canı yaşatan ise bütün insanlara hayat vermiş gibidir.”
(Mâide 5/32).
Hırstan, cehaletten kör olmuş vaziyetteyiz. Halbuki kaderimiz bize ikaz eden gözlerle bakıyor. Yaralarını sarması gereken toplumumuzda, fesat ve entrikaya, ayrımcılık ve çıkarcılığa dalmış kimseler at koşturuyor.