Aklıma Buridan'ın eşeği geldi. Bu eski felsefi paradoksta, aynı ölçüde güzel kokan iki balya samanın arasında kalan bir eşek, hangisini seçeceğine karar veremediği için açlıktan ölür.
İnsan düşüncesinin ve davranışının ne kadar öngörülemez ve karmaşık olduğuna hayret ederken, kendi kendime sessizce ıslık çalıyorum.
Peki ya senin pişmanlıkların? Kendi adına pişmanlıkların nedir? Sen, umduğun hayatı mı yaşıyorsun?
Bir süredir garip bir şey düşünüyorum. Sanki yaşadığım her gün, çok güzel bir gün olsa bile kederli gibi geliyor çünkü gerçek yaşamımdan bir gün daha uzaklaşmış oluyorum. Tuhaf, değil mi?
Gecenin büyük kısmını kesik kesik uyuyarak geçirdim çünkü her defasında aynı rüyanın farklı versiyonlarını gördüm.