Alper
@frezman
168 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
"Fakat bana, "Doğru düşünüyorsun ama, bunları söyleme!" diyen adam adeta namussuzluk tavsiye ediyor demektir ve bu sersemler bunun farkında değil. Başkalarının malına, canına, karısına hürmet etmeyi bilen bu adamlar -tabii yalnız sözde- bunların hepsinden daha kıymetli ve mühim olan fikirlere, kanaatlere hürmet etmeyi bilmiyorlar. Bunu lüzumsuz, manasız buluyorlar. Hatta birçokları için bir fikir ve kanaat sahibi olmak yalnız lüzumsuz ve manasız değil, aynı zamanda tehlikeli ve ayıp bir şey. Muayyen fikirleri olan, yani kendisine düşünmek için bir kafa verilmiş olduğunu unutmayan bir adama cemiyetin sükûnetine bomba koymaya gelmiş bir anarşist nazarıyla bakıyorlar."
"Erkekler belki mühendis, belki doktor, belki avukat veya muallim olmuşlardı, fakat bunu bir fikir ihtiyacı olarak değil, iyi karnını doyurmak, iyi giyinmek, güzel karı alabilmek için yapmışlardı. Yani dimağ gibi en asil bir uzuvlarını midelerine ve tenasül cihazlarına uşak olarak kullanıyorlardı. Yalnız ekmek parası düşünen ve asıl vazifelerini, tefekkür kabiliyetini tamamen unutarak basit birer makine haline giren bu kafalarda akıl, saf ve maddiyatın dışına çıkabilmiş akıl, artık lüzumsuz bir şeydi. Münevverlerimizde dimağların rolü körbağırsağınkinden daha fazla değildi."
Fakat sorarım size: Köylü verdiğine mukabil ne alır?Hikaye-Öykü
Yazarın 1932 yılında yayınlanmış "Bir Skandal" isimli öyküsü dışında 1935 ile 1936 yılları arasında yayınlanan öykülerinden oluşan "Kağnı" 13 hikaye içeriyor. Sabahattin Ali, Değirmen'deki toplumcu gerçekçi çizgisinde devam ederek yoksulların, ezilenlerin ve mahkumların hayatlarından kesitler sunuyor. Hikayelerin çoğunda ezilen sınıfın bakış açısından yaptığı gözlemlerle çarpık düzene ve onun temsilcilerine ışık tutuyor.
Kitapta beni en çok etkileyen hikayeler "Kağnı" ve "Arabalar Beş Kuruşa" oldu. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde köylünün fakirliğini, çaresizliğini ve en kötüsü unutulmuşluğunu okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·1 saatte okudu
·Okunma: 12 Ekim 2022 00:00
·2022 8. kitabı
Mahpusluk bir çeşit hastalıktı. "Önce kendine karşı güçsüz oluyorsun. Hiç kimseden hiçbir şey beklemediğin halde insanlardan korkuyorsun! Evet, mahpusluk, insanoğlunun bulduğu dört başı denk namussuzlukların en rezili… Mahpusluk ilk dakikasında insanın ruhunu alçaltan bir şey... O kadar ki, ayrıca ete kemiğe, akla mideye yapılan işkenceler, bunun alçaltıcılığını artıramıyor, araya bir boğuşma soktuğundan bir bakıma azaltıyor bile."
