Sanırım insanın özü; aile, arkadaş, dost gibi şeyleri kendi içinde içeriyor ve geri kalan her şey kademeli olarak yabancılaşıyor. Eve geldiğinde ailenin varlığı senin yalnızlığını doyursa bile o yabancıktan kurtaramıyor. Oradalar işte, eş dost aile.. yüzlerinde koca bir yabancılık. Atfedilen tüm sıfatlar sadece onların yabancılık derecelerini azaltıyor ve işin sonunda tek dostuna, yani özüne dönüyorsun.
w • ラテ
@90slalune
·
buraya ait olduğumu hissettim ama uzun sürmedi. bu sabah uyandığımda bir kez daha yabancılaşmış ve yuvasız hissettim. şehirde dolaşıp aradım o şeyi... şeyi... neyi? sanırım yuvamı, arkadaşlarımı, hatta tanıdık yüzleri. ama sadece yabancıları gördüm.
*
''Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamamızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır.''
**
''Uçsuz bucaksız ölüm arzusu, aynı anda her şeyin sonsuza dek bittiğini görmek dileği.''
**
''Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.''
**
''Kumullar rüzgarın etkisiyle değişirler, ama çöl hep aynı kalır.''
**
''Kendi yüreğini dinle. Yüreğin her şeyi bilir, çünkü Evren'in Ruhundan gelmektedir ve bir gün oraya geri dönecektir.'' (Sahip olmadığın her şey elbet bir gün sahibine dönecektir ve ödünç aldığın şeyleri sahibine geri vermek en yüce erdemdir.)
**
''- Öyleyse neden yüreğimi dinlemek zorundayım ?
- Çünkü onu susturmayı hiçbir zaman başaramazsın.''
**
''Yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle.''
**
''Çünkü sevdiğimiz zaman, olduğumuzdan daha iyi olmak isteriz.''
***