Gürültü sessizligi duyabilir mi hiç? Ben geceye çekiliyorum ey büyük yalan; sizin yalnizca uyku diye bildiginiz o sahipsiz hazineye...
Size benzeseydim mutlu olur muydum?
İnsanın kendisini aldatmasının bir faydası yok. Her şey boş. Mutlu kişi henüz doğmamış olandır. Hayattansa ölüm daha iyidi ve insan kendini bu hayattan kurtarmalıdır.
Etrafıma baktım... Değişen hiçbir şey yok! Hem gri hem de karanlık. Hep aynı mürekkep lekeleri, hep aynı masalar ve kâğıtlar ve ben hâlâ aynıyım, eskiden olduğum gibi.
"Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı."