DiyalogsuzDuygu ve Düşünce
Dili sürükleyici, ancak içerik olarak anlamlandırması zor bir kitaptı.
Diyalogların olmadığı, Funny ve Anlatıcı arasında geçen bir kitap.
Funny anladığım kadarıyla şizofreni hastası, ama Anlatıcı’nın kim olduğunu anlayamadım. Funny’nin hep yanında olan ve onu destekleyen birisi.
This book is going to remind you one of Kafka's books, "The Metamorphosis". This time, a cockroach wakes up and finds itself in the body of the British Prime Minister.
The book is a sharp and funny critique of politics, following the cockroach's efforts to pass a strange economic policy called "Reversalism."
I absolutely loved this book! The sarcasm is wonderful and kept me engaged and finish it in a really short time.
This was the first book I read by Ian McEwan, and I discovered him through a friend's recommendation. Since he is an author from the country where I live, it felt even more relevant and interesting. The writing is smooth and perfect for anyone who enjoys smart sarcasm.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu Bir Aşk Hikâyesi Mi, Yoksa…
Çingene, yüzeyde bir aşk hikâyesi gibi görünse de asıl derdini klasik bir yasak aşk ya da zengin–fakir çatışmasından ziyade, toplumun “öteki” olarak gördüğü bir kimlik üzerinden kuruyor. Hikâye, Kağıthane tasvirleriyle açılıyor; hatta bu giriş biraz uzun tutulmuş, bir noktada “ne zaman asıl meseleye girecek?” diye bekliyorsunuz. Sayfa sayısı kısa olmasına rağmen bu yavaş giriş, romanın başında ritmi düşürüyor. Ardından Şems Hikmet Bey ile Çingene Ziba arasındaki ilişki devreye giriyor ve roman, aşkı bireysel bir mesele olmaktan çıkarıp toplumsal bir tartışma alanına taşıyor.
Ahmet Mithat’ın en ilginç taraflarından biri, anlatı sırasında sık sık okurla konuşması. Bunu okurken aklıma ister istemez Deadpool’un dönüp seyirciye göz kırptığı anlar geldi; yer yer de Funny Games’te olduğu gibi, okuru hikâyenin pasif izleyicisi olmaktan çıkarıp rahatsız etmeyi amaçlayan bilinçli bir anlatıcı tavrını hatırlattı. Bu tercih yer yer dikkat çekici ve taze hissettiriyor; ancak bazı okurlar için hikâyenin içine tam olarak girmeyi zorlaştırabilir. Zaten roman boyunca karakterlerin çoğu derinleşmekten çok, bir fikri taşımak için var gibiler. Özellikle Ziba, bir karakterden çok bir fikrin taşıyıcısı gibi duruyor. Yazarın asıl önemsediği şey karakterlerin iç dünyası değil, savunduğu düşüncenin kendisi.
Şems Hikmet Bey’in Ziba’ya duyduğu aşk bana oldukça doğal geldi. Aşk zaten her zaman tehlikelidir; din, dil, ırk ayırt etmez. Onun verdiği mücadele de bu yüzden kıymetli. Ancak çevresindekilerin onu vazgeçirmeye çalışması bütünüyle kötü niyetli değil. O dönemin şartlarında, farklı bir kültürden gelen biriyle evlilik fikrinin yaratacağı uyumsuzluk endişesi anlaşılır. Buradaki asıl soru şu: Uyarı ile baskı arasındaki çizgi nerede başlıyor? Hikmet Bey’in her şeyin eğitimle ve iyi niyetle
Emily Henry’nin kitaplarının insana farklı bir hipnotik etkisi var. Hikâyenin sonunda nereye varacağını az çok tahmin edebiliyor, yer yer klişelerle karşılaşabiliyorsunuz ama yine de kendinizi sayfaları çevirmekten alamıyorsunuz. Sadece romantizme odaklanmakla kalmayıp arkadaşlık, aile ve toplum gibi herkesin hayatında karşılaşabileceği temalara da yer vermesinden kaynaklı olabilir. Funny Story hala benim için bir numara ama bu kitabı da keyifle okudum.
About Girl Meets Boy book, actually I started this book to improve my reading skills, but at the same time I thought about this and decided to write a review to improve my writing skills.
This book was very easy for me (A2 level), but I liked the story. It shows human relationships in the modern world, especially the relationships of young people, in a funny way.
Also, I found one point in the book very ridiculous. main girl confuses the boy she loves with her brother.
İngilizcem fena değildir ama İngilizce yazılmış bir kitabı baştan sona okumaya cesaret edememiştim bu yaşıma kadar. Okuyacağım ilk İngilizce kitabı, en sevdiğim yazarın vefatından iki gün sonra, doğum gününde okuyacakmışım meğer. Huzur içinde uyu Sophie Kinsella.
“What Does It Feel Like” yarı otobiyografik bir roman. Baş karakter, çok satar yazar Eve’e glioblastoma grade 4 tanısı konur. En ölümcül ve agresif beyin tümörü. Kinsella kitapta hayatının, teşhis konmasından sonraki dönemini anlatıyor. Mükemmel bir eşi ve beş çocuğu vardı, bu hastalık sürecinde yaşadıkları çok hüzünlü. En küçük çocuğu daha 10 yaşında.
Sophie Kinsella’nın kitaplarını daha önce okumuş olanlar bilirler, onun kitapları hep mutlu sonla biter… Kitapta bununla ilgili bir anısı var:
“I was once doing a bookshop event,” Eve says reminiscently, “and the interviewer asked, ‘Would you ever try writing something different?’ I answered, ‘Maybe I’ll write a book with a sad ending’—just as a joke, really—and a woman in the front row shrieked ‘No!’ in total panic. It was very funny.”Nick laughs. “Your readers love happy endings.”“Of course they do. I love happy endings myself. So I’ve invented lots of them. But now here’s the irony: I can’t invent a real-life happy ending for myself.”
