Linda ayrıcalıklı bir yaşama sahip olduğunun bilincinde.Yine de her sabah yeni bir güne açtığı gözlerini hemen kapayası geliyor .Arkadaşları ilaç kullanmasını öneriyor .Oysa Linda’nın istediği hissizleşmek değil ,yaşadığını hissetmek …
Çünkü yaşamak sevmektir.
Beynin gelişiminden önce evrende ne bir renk , ne de bir korku ne bir tat ne de bir aroma vardı ; belki biraz duyu ve hisler vardı ama duygu yoktu.Beyinlerden önce evrende acı ve kaygı da yoktu.
Sorun sevgiyi ,empatiyi kabullenip kıymetini bilmememiz değil, bunları yaşayamamamız değil sorun .Kiminle yapacağız bunu ? Ortada kimse yoksa ? Bu yüzden kararımıza , asıl soruya dönüyoruz. Aynı soru .Sonunda , hepsi bize bağlı .Ne yapmaya karar veriyoruz ?Devam edecek miyiz ,etmeyecek miyiz ?Devam etmek mi ? Yoksa? İyi misin , kötü mü ? Yanlış soruydu .Hep yanlış sorulardı.