Garson tek çay getirmiş. İlk yudumunu annem almış, sonra bardağı babama uzatmış. Her hafta buluşmuşlar, bi çay söyleyip birlikte içerek açılmışlar birbirlerinin denizine. "Dudağımın iz bıraktığı yeri çevirip, oradan içerdi baban" diyor annem. Gördüğüm en güzel öpuşme sahnesi... 
Gelirken Ekmek Al 
Şermin Yaşar
Gelirken Ekmek Al Şermin Yaşar
Santiago'nun Spiritüel GPS’i:1000Kitap
Santiago'nun Spiritüel GPS’i: Simyacı Üzerine Mizahi Bir İnceleme
Kitap: Simyacı
Yazar: Paulo Coelho (ruhunuzu yakalayıp sizi çölde yürütmeye and içmiş bir Brezilyalı)
Kahramanımız: Santiago – koyun çobanı, hayalperest, çöl yolcusu, mistik gezgin, biraz da "o kadar yol gittik, ne bulduk ya?" diyen adam.
Tema: Kendi Kişisel Menkıbeni Yaşa
---
Konuya Gelmeden Önce…
Simyacı nedir?
Bir roman mı?
Bir meditasyon mu?
Yoga dersinin sözel sınavı mı?
Hayır.
Simyacı, “Git, ara, bul, dön ama aslında zaten sendeydi” mesajını 180 sayfa boyunca sana sabırla anlatan bir evrensel hayat koçudür.
---
Koyunları Bırakıp Kendi Yoluna Bakmak
Santiago, koyun çobanı.
Ama sadece koyun değil, "hayal" güden bir çoban.
Bir gün rüyasında bir piramit görüyor.
Yani rüyasında bile geometrik şekillerle uğraşıyor.
Diyor ki: “Ben bu hazineyi bulacağım!”
Biz olsak “Güzel rüyaydı” deyip simit alırız ama Santiago rüyayı ciddiye alıyor.
Ve yollara düşüyor.
Tabii koyunlar "Abi nereye?" diye bakıyor, ama o gitmiş bile.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ertesi hafta yeniden buluşmuşlar aynı çay bahçesinde bizimkiler. Buluştuktan az zaman sonra garson gelmiş. Babamın bir şey demesini beklemeden annem atılmış, “Bize bir çay” demiş gülerek. Garson tek çay getirmiş. İlk yudumunu annem almış, sonra bardağı babama uzatmış. Her hafta buluşmuşlar, bi çay söyleyip birlikte içerek açılmışlar birbirlerinin denizine. “Dudağımın iz bıraktığı yeri çevirip, oradan içerdi baban” diyor annem. Gördüğüm en güzel öpüşme sahnesi... Gelirken Ekmek Al Şermin Yaşar
Gelirken Ekmek Al Şermin Yaşar
Türk fantastik edebiyatı yazarı Nazlı Eray’dan okuduğum ilk kitaptı İmparator Çay Bahçesi Büyülü masalsı bir dünyada başkarakterimiz kadın, Ankara, İstanbul,Bartın ve Bodrum gecelerinde, çay bahçelerinde, kahvelerde, casinolarda, Gül ablanın evinde zaman ve mekanda sürekli ışınlanarak bir kitap yazıyor. Bodrum’a giderken rastladığı İmparator Çay Bahçesi’nde, Madam Kelebek, general, generalin emir eri ve garson ile mekanın müdavimi ölmüş kişilerle büyülü anlar; Bartın Taşhan’daki hayal kadınlar; Ankara’da Gül ablanın evindeki afrikamenekşesi adamlar, cennet bekçisi İrfan ve Celal ile mezarlıkta geçen maceralar ve gece ile yapılan arkadaşlık ve daha neler neler Bu fantastik masalsı dünyada yolculuk etmek çok çok çok keyifliydi, bayılarak okudum
Ballı Süt Edebiyatı
『 Bizim işimiz kitap doldurmak değil, ahlakımızı yapmaktır. 』 -Montaigne
Mont abim gene haklı... Bu söz yazarların "çiğnenmemesi gereken yasalar"ından biri olmalı...
Eleştirmek için okuyanlar mı?
Eleştirmek için eleştirenler mi??
Artık hangi gruba mensup olduğumu bilmiyorum... Pek farketmiyor bana aslında yeter ki eleştireyim :)
Yazdığım incelemeler ağırlıklı olarak eleştiri yönünde evet. Neden mi??
Çünkü güzel kitabı herkes tavsiye eder, ben yapılmayanı yapıp size kötü kitaptan uzak durmayı tavsiye ediyorum... Ben ettim siz etmeyin diye, ben okudum siz okumayın diye, ben kendimi feda ettim siz buna maruz kalmayın diye... :D
"Aranızda rupi hayranı varsa incelemyi terketsin, ağır konuşacağım" demek isterdim ama hayır demeyeceğim... Eğer bir rupi hayranıysanız mutlaka okuyunuz (bitirince hater olacaksınız).
Ben bu incelemeleri birileri okusun, bilinçlensin, görsün, anlasın, farkına varsın diye yazıyorum çünkü...
《af dilemek istiyorum zekâsından ya da cesaretinden önce güzelliğinden dem vurduğum tüm kadınlardan özür dilerim.》 Ben de af dilemek istiyorum... Saçma deyip beğenmediğim wattpad yazarlarından, çay edebiyatı yapıyor deyip eleştirdiğim tasavvuf yazarlardan, ve günlerdir
"Garson rakı getir
Garsonun adı Hakkı"
dizeleriyle dalga geçtiğim Cemal Süreya'dan özür dilemek istiyorum... beterin beteri varmış, ve ben size çok haksızlık etmişim affola :)
(Aramızda kalsındı ama reis'in kitap bile bu kadar kötü değildi :d)
《süt ve bal, okuru hayatın en acı anlarına doğru bir yolculuğa çıkarıp
o anların içindeki tatlılığı buluyor》diyor rupi. Haklıymış... Benim bu gece çekdiğim acıyı tahmin bile edemezsiniz...
Vicdan azabı çektim ben... Okudukça içim acıdı...
Edebiyata acıdım mesela rupi, senin gibilerin eline düştüğü için... Şiire acıdım bu hallerde olduğu için... Ben
Şükran Yiğit 'in kalemine bayılıyorum;severek okuduğum bir yazar kendisi.Kendisini Burası Radyo Şarampol adlı kitabı ile tanışmış idim.Ve yolculuğa diğer kitapları ile devam ediyorum. Şükran Yiğit sade bir dil kullanıyor ve mahalle kültürünü çok güzel yansıtıyor. Sıcacık bir mahalle veya bu kitaptaki gibi güzel komşuluk ilişkilerinden bahsediyor ki kendini bir an kitabın içinde ve o karakterlerden birinin yerinde oluyorsun her an.
Kitabımız da kırtasiye dükkanı ,orta yaşlı bir hanım olan Süreyya hanımın çatı katı dairelerine kiracı araması ile serüven başlıyor .Dükkanın camına şöyle bir ilan asıyor "Güneyli bir bayan ile Niteliksiz adam'a kiralık çatı dairesi " diye ve bir kaç kişiden sonra Kıbrıslı Laden ile Mercan adlı genç bir garson (akşamları garsonluk sabahları temizlikçi olarak çalışıyor) karşılıklı iki çatı katı daireyi tutuyorlar.Süreyya Hanımın yalnızlığına ve sırrına ortak oluyorlar.Süreyya Hanımın bir oğlu var yurt dışında yaşayan fakat araları çok iyi olmadığı için fazla görüşmüyorlar ve çok yakın arkadaşı Esin'i de beş yıl önce ani bir şekilde kaybedince boşluğa düşen Süreyya hanıma bu iki genç yarenlik yapıyorlar. Süreyya 'nın kabusu haline gelen Berrin Hanım 'ın esrarını çözmek için üç kafadar kah kitap-kırtasiye dükkanında kah Süreyya 'nın evinde bir araya gelerek bazen iyi demlenmiş çay, bazen bir kadeh şarap, bazen Boğaz'ın esintisi,ama hep sırlar, hep bilinmeyen bir gölgenin onlara eşlik etmesi ile devam ediyor kitabımız .
Sırlar ne kadar gizli kalabilir ki? Yada biz görmeden bizi gözleyen gözleri ne zaman fark ederiz ki;
Berrin Hanımın gölgesini kovalarken, kendi tarihlerine geçmişlerine yolculuk etmeleri gerçeklerle yüzleşmeleri ve günahların tek tek döküldüğü sıcacık bir kitap idi şiddetle tavsiye ediyorum lütfen bu yazara bir şans verin.
Bu
