Dihlevî şöyle der: “Yasak işler meyanında teselli verici lerle meşgul olmayı da saymalıyız.Bu işler dünya ve ahiret endişesine karşı teselli veren, zamanı boşa ge çirten şeylerdir: Çalgılar,
satranç, güvercinle oyna mak, hayvanları kızıştırıp dövüştürmek gibi. Bu eğ lencelere dalan kimseler, yeme, içme gibi zarurî ihti yaçlarını dahi ihmal ederler. Öyle ki, üzerlerine sıkı şırlar da bevl etmek için kalkmaktan bile
sarf-ı nazar ederler. Şayet bu gibi eğlencelerle meşguliyet câri bir âdet haline gelecek olsa, insanlar cemiyet üzerine bir yük, bir parazit haline gelir ve nefislerini ıslâha yönetmezler.